Basic HTML Version
ΚΒΣ (π.δ.186/1992) άρθρο 8
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
513
φασονίστας πρέπει να αναγράφεται διακριτά η δικαιούμενη αμοιβή καθώς
και η ποσότητα και η αξία των ίδιων υλικών που υπερβαίνουν το 1/3 της
συνολικής αμοιβής και ενσωματώνονται στα τελικά προϊόντα του τρίτου.
Ο εντολέας που αποστέλλει αγαθά για επεξεργασία με τη λήψη
της προαναφερόμενης εκκαθάρισης ή/και των ∆ελτίων Αποστολής του
φασονίστα διενεργεί σχετικές εγγραφές στα λογιστικά βιβλία και στο
βιβλίο αποθήκης
για τα υλικά του φασονίστα και για τα έτοιμα προϊόντα.
Επίσης στο βιβλίο τεχνικών προδιαγραφών του εντολέα
αναγράφεται και η για κάθε μονάδα παραγόμενου έτοιμου προϊόντος
ποσότητα των υλικών του φασονίστα
που ενσωματώνονται στα τελικά
προϊόντα η οποία μπορεί να διενεργηθεί
στο χρόνο που λαμβάνεται
γνώση του γεγονότος
δηλαδή με τη λήψη της εκκαθάρισης του
φασονίστα.
Επισημαίνεται ότι ο φασονίστας δεν υποχρεούται να αναγράφει
τεχνικές προδιαγραφές δεδομένου ότι διενεργεί επεξεργασία για
λογαριασμό τρίτου και όχι για ίδιο λογαριασμό. (εγγ.1008447/60/
22.4.2008).
8.8.8. Αλλαγή της σύνθεσης παραγόμενου προϊόντος.
Εταιρεία θα
αλλάξει την τεχνική προδιαγραφή
ενός είδους με
προσθήκη νέων συστατικών που θα το κάνουν πιο αποτελεσματικό,
επιβαρύνοντας έτσι το κόστος παραγωγής του με πρώτες ύλες σε
ποσοστό περίπου 20%. Το αγαθό με τη νέα σύνθεση κυκλοφορεί στην
αγορά ακριβώς με την ίδια εμπορική ονομασία χωρίς την αναγραφή επί
της συσκευασίας ότι πρόκειται για αγαθό με νέα βελτιωμένη σύνθεση.
Ερωτάται εάν από την αλλαγή αυτή δημιουργείται νέο αγαθό,
δεδομένου ότι η αύξηση του κόστους παραγωγής του υπερβαίνει το 5% ή
επειδή αυτό εμπορικά είναι το ίδιο προϊόν με βελτιωμένη σύνθεση,
θεωρείται ίδιο είδος.
Σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 3 του
Κ.Β.Σ. ως είδος θεωρείται η ουσιώδης ποιοτική διάκριση των αγαθών, η
οποία επηρεάζει κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 5% τουλάχιστον την
απόδοση ή το κόστος ή την τιμή πώλησης, διαζευκτικά ή αθροιστικά.
Περαιτέρω, όπως διευκρινίζεται με την παράγραφο 3.3 της εγκ.
3/1992, κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για την ουσιώδη ποιοτική
διάκριση των αγαθών είναι τα οικονομικά και τεχνικά στοιχεία του είδους
που κρατούν συνήθως στις συναλλαγές, ειδικότερα δε εκείνα που
επηρεάζουν σημαντικά τουλάχιστον την ποσοτική απόδοση ή τη
διαμόρφωση του κόστους ή την τιμή πώλησης μεμονωμένα ή αθροιστικά.
Με τις αποφάσεις 49, 592/1990, 186/1995 και 1967/98 του ΣτΕ
γίνεται δεκτό ότι: «Ως είδος του αγαθού θεωρείται η διάκριση των
εμπορεύσιμων αγαθών στις εμπορικές συναλλαγές. Περαιτέρω, αγαθά τα
οποία θεωρούνται στις εμπορικές συναλλαγές, κατ΄ αρχήν, ως το ίδιο
«είδος» διαφοροποιούνται και θεωρούνται ως ειδικότερα είδη, κατά την
έννοια του Κ.Φ.Σ., αν υφίσταται η ουσιώδης ποιοτική διάκριση, η οποία