Ν.2523/1997 άρθρο 5,9
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
2956
Ο συμβιβασμός
στο 1/3 ισχύει και για τα πρόστιμα της
κατηγορίας αυτής.
∆ιευκρινίσεις – παραδείγματα για πλαστά - εικονικά στοιχεία
Οι ορισμοί των εννοιών
«πλαστό»
και
«εικονικό στοιχείο»
,
δίδονται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ.3 και 4, αντίστοιχα.
Θεωρείται λοιπόν
πλαστό
και το φορολογικό στοιχείο που έχει
διατρηθεί ή σφραγιστεί με οποιοδήποτε τρόπο, χωρίς να έχει
καταχωρηθεί στα οικεία βιβλία της αρμόδιας φορολογικής αρχής σχετική
πράξη θεώρησής του και εφόσον η καταχώρηση τελεί σε γνώση του
υπόχρεου για τη θεώρηση του φορολογικού στοιχείου. Θεωρείται επίσης
ως πλαστό το φορολογικό στοιχείο και όταν το περιεχόμενο και τα λοιπά
στοιχεία του πρωτότυπου ή αντίτυπου αυτού είναι διαφορετικά από αυτά
που αναγράφονται στο στέλεχος του ίδιου στοιχείου.
Εικονικό
είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή
ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή που
πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που
αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο
φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη
του επιτηδεύματός του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο
αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση,
δημόσια οικονομική υπηρεσία.
Ωστόσο στο σημείο αυτό επισημαίνονται τα εξής:
- Ως προς την έννοια του
«πλαστού»
φορολογικού στοιχείου, δεν έχει
επέλθει μεταβολή.
- Ως προς την έννοια του
«εικονικού»
στοιχείου υπάρχουν
διαφοροποιήσεις και διεύρυνση της εννοίας.
Σε σχέση όμως με τον ορισμό που δίδονταν στις διατάξεις του
άρθρου 31 παρ.1 του ν.1591/86, παρατηρείται ότι δεν περιλαμβάνονται
οι περιπτώσεις στοιχείων που εκδίδονται «...για διακίνηση ή
οποιαδήποτε άλλη αιτία ανύπαρκτη στο σύνολο ή για μέρος αυτής...»,
αλλά περιορίζεται η διάταξη μόνο σε στοιχεία που εμφανίζουν
συναλλαγές μη υπαρκτές.
Κατά συνέπεια δεν αντιμετωπίζονται ως εικονικά στοιχεία
εσωτερικής
διακίνησης,
διακίνησης
μεταξύ
επαγγελματικών
εγκαταστάσεων της ίδιας επιχείρησης καθώς και λοιπές περιπτώσεις
που δεν αναφέρονται σε συναλλαγές.
∆ιευκρινίζεται ότι οι περιπτώσεις μη χαρακτηρισμού στοιχείων ως
εικονικών, κατά την ανωτέρω έννοια αντιμετωπίζονται καθόσον αφορά
την εφαρμογή των διατάξεων του Κ.Β.Σ. ως
ανακριβή.
Επισημαίνεται ότι κατά ρητή πλέον διάταξη (19 παρ.4 τελευταίο
εδάφιο) ως ανακριβή θεωρούνται και τα φορολογικά στοιχεία στα οποία
αναγράφεται αξία συναλλαγής κατώτερη της
πραγματικής
(υποτιμολόγηση), ενώ τα φορολογικά στοιχεία στα οποία αναγράφεται
αξία μεγαλύτερη της πραγματικής (υπερτιμολόγηση) θεωρούνται ως
εικονικά, κατά το μέρος της μεγαλύτερης αυτής αξίας.