ΚΒΣ(π.δ.186/1992) άρθρο 36
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
2714
είσπραξη των δημοσίων εσόδων. (παρ.36.8.2 άρθρο 36 εγκ.3/
24.11.1992).
¾
Οφειλές περιορισμένου ύψους.
Αναφορικά με τις προϋποθέσεις θεώρησης βιβλίων και στοιχείων
λόγω
ύπαρξης μη φορολογικών χρεών,
θεσπίστηκε όριο των 6.000
ευρώ
και
στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις από μη φορολογικά χρέη,
βάσει άλλων διατάξεων (ασφαλιστικά κ.λπ.), η υπέρβαση του οποίου
δημιουργεί κώλυμα για την θεώρηση βιβλίων και στοιχείων.
Εξαιρούνται
τα χρέη προς τα Επιμελητήρια, όπου λαμβάνονται
υπόψη οι οφειλές προς αυτά, ανεξαρτήτως ύψους ποσού. (εγκ.1113619/
831/ΠΟΛ1240/2.12.1999).
Για να καθοριστεί με απόφαση του Προϊσταμένου ∆.Ο.Υ. το μέρος
της οφειλής που πρέπει να καταβληθεί, (απαραίτητη προϋπόθεση
προκειμένου να θεωρηθούν φορολογικά στοιχεία στον οφειλέτη εφόσον οι
ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις υπερβαίνουν το ποσό των 6.000 €) θα
πρέπει να είναι
γνωστό το σύνολο της οφειλής αυτής
, το οποίο όπως
είναι αυτονόητο δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς την προηγούμενη
υποβολή των δηλώσεων που μνημονεύονται στην περ.β΄ της παρ.8 του
άρθρου 36 του Κ.Β.Σ. (ή τον καταλογισμό των σχετικών προστίμων και
φόρων ύστερα από φορολογικό έλεγχο, επί μη υποβολής, για τα έτη που
αφορά η μη υποβολή αυτή). Κατά συνέπεια σε περίπτωση μη υποβολής
των δηλώσεων που μνημονεύονται στις ως άνω διατάξεις
μη
εξαιρουμένων και των εκκαθαριστικών δηλώσεων ΦΠΑ
ο
Προϊστάμενος της ∆.Ο.Υ.
δεν
έχει δικαίωμα να επιτρέπει με Απόφασή
του τη θεώρηση (περιορισμένου αριθμού) φορολογικών στοιχείων αλλά
υποχρεούται να αρνείται αυτή. (εγγ.1039097/249/25.6.2007).
¾
Κώλυμα θεώρησης από μη φορολογικές διατάξεις.
Ο Προϊστάμενος της ∆.Ο.Υ.,
με απόφασή του, μπορεί να θεωρεί
κατ' εξαίρεση βιβλία και περιορισμένο αριθμό στοιχείων σε επιτηδευματίες
που οφείλουν ληξιπρόθεσμα και απαιτητά χρέη σε ασφαλιστική ταμεία ή
επιμελητήρια και έχουν
κώλυμα θεώρησης από μη φορολογικές
διατάξεις
, με την προϋπόθεση ότι άμεσα θα αναγγέλλεται κάθε σχετική
περίπτωση στα αρμόδια για τα χρέη αυτά πρόσωπα, δηλαδή ή
ασφαλιστικά ταμεία και επιμελητήρια.
Η
έγκριση
θεώρησης δεν έχει το νόημα της κατάργησης των
ισχυουσών διατάξεων και
πρέπει να χορηγείται σε εξαιρετικές
περιπτώσεις
, κατά την κρίση του Προϊσταμένου ∆.Ο.Υ., για να δοθεί η
δυνατότητα νόμιμης λειτουργίας κάποιων επιχειρήσεων, που οφείλουν μη
φορολογικά χρέη, καθώς και ο απαραίτητος χρόνος για διακανονισμό των
οφειλών τους, ώστε να αναπτύξουν την δραστηριότητά τους νόμιμα
προκειμένου, εκτός των άλλων, να καταστεί δυνατό να εξοφλήσουν τις
οφειλές αυτές, όπως εξάλλου αντίστοιχα ισχύει και για τις φορολογικές
υποχρεώσεις.