Page 2523 - e-book saitis kvs

Basic HTML Version

ΚΒΣ (π.δ.186/1992) άρθρο 28
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
2518
και λοιποί φόροι - τέλη εισαγωγής, καθώς και τα έξοδα μεταφοράς και
παραλαβής των σχετικών ειδών.
Τρέχουσα τιμή αγοράς
είναι η τιμή αντικαταστάσεως του
συγκεκριμένου αποθέματος, δηλαδή η τιμή στην οποία η οικονομική
μονάδα έχει τη δυνατότητα να προμηθευτεί το αγαθό, κατά την ημέρα
συντάξεως της απογραφής, από τη συνήθη αγορά, με συνήθεις όρους και
κάτω από κανονικές συνθήκες, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη
περιπτωσιακά και προσωρινά γεγονότα που προκαλούν αδικαιολόγητες
προσωρινές διακυμάνσεις τιμών. Για τον υπολογισμό της τρέχουσας
τιμής αγοράς, λαμβάνονται υπόψη και τα ειδικά έξοδα αγοράς. (περ. 8
παρ. 2.2.205).
Ιστορικό κόστος παραγωγής
είναι το άμεσο κόστος αγοράς (η
τιμή κτήσεως) των πρώτων υλών και των διάφορων υλικών που
χρησιμοποιήθηκαν στην παραγωγή των αγαθών, προσαυξημένο με
αναλογία γενικών (εμμέσων) εξόδων αγορών, καθώς και με τα άμεσα και
έμμεσα έξοδα παραγωγής (κόστος κατεργασίας), που δαπανήθηκαν για
να φτάσουν τα παραγόμενα αγαθά στη θέση και κατάσταση που
βρίσκονται κατά την απογραφή. (περ. 9 παρ. 2.2.205).
Καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία
είναι η τιμή πωλήσεως του
αποθέματος, στην οποία υπολογίζεται ότι αυτό θα πωληθεί κάτω από
συνθήκες ομαλής πορείας των εργασιών της οικονομικής μονάδας,
μειωμένη με το κόστος ολοκληρώσεως της επεξεργασίας (όταν πρόκειται
για ημιτελή αποθέματα ή αποθέματα που βρίσκονται στο στάδιο της
κατεργασίας) και με τα έξοδα που υπολογίζεται ότι θα πραγματοποιηθούν
για την επίτευξη της πωλήσεως. (περ.10 παρ.2.2.205). (παρ.28.1.1
άρθρο 28 εγκ.3/24.11.1992).
¾
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ (ΙΣΤΟΡΙΚΟ) ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.
∆ιαδικασία και μέθοδος προσδιορισμού του πραγματικού
(ιστορικού) κόστους παραγωγής.
Μετά την υποχρεωτική εφαρμογή του Ε.Γ.Λ.Σ., με τις
προϋποθέσεις που ορίζονται από τις διατάξεις του άρθρου 7 του Κώδικα,
από όλες τις επιχειρήσεις που τηρούν βιβλία τρίτης κατηγορίας, είναι
αυτονόητο ότι
η διαδικασία προσδιορισμού του πραγματικού
(ιστορικού) κόστους παραγωγής γίνεται σύμφωνα με τις διαδικασίες
και τις αρχές που ορίζονται από αυτό (Ε.Γ.Λ.Σ.).
Ύστερα από τα παραπάνω κρίνεται σκόπιμη η παροχή
ορισμένων διευκρινήσεων, σχετικά με τον προσδιορισμό του κόστους, ως
ακολούθως: (παρ.28.5.0 άρθρο 28 εγκ.3/24.11.1992))
Οι επιχειρήσεις που σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις (π.χ.
ν.1882/1990, άρθρο 7 παρ.1), υποχρεούνται να εφαρμόζουν το Ελληνικό
Γενικό Λογιστικό Σχέδιο (π.δ.1123/ 1980-ΦΕΚ283Α’) πρέπει να το τηρούν
στο σύνολό του, δηλαδή τόσο στη Γενική Λογιστική όσο και στην
Αναλυτική Λογιστική.
Σύμφωνα με την παράγραφο 1.100 του άρθρου 1 του