ΚΒΣ(π.δ.186/1992) άρθρο 26
Σαΐτης Κ. Ευθύμιος
2470
26§4. ∆ΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟ∆ΟΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ
ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΕ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ.
26.4.0. ∆ιαχειριστική περίοδος των νομικών προσώπων που
τίθενται σε εκκαθάριση.
Με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού
οριοθετείται, για πρώτη φορά, η
διαχειριστική περίοδος των νομικών
προσώπων που τίθενται σε εκκαθάριση
, η οποία αρχίζει από την
ημερομηνία έναρξης της εκκαθάρισης του νομικού προσώπου και λήγει
με την ολοκλήρωσή της. (παρ.26.6 άρθρο26 εγκ.3/24.11.1992).
26.4.1. Αναβίωση Α.Ε.
Ανώνυμη εταιρία η οποία τέθηκε σε εκκαθάριση και
αναβίωσε
με
απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων της, έχει διαχειριστική
περίοδο από την έναρξη της εκκαθάρισης έως την λήξη αυτής, δηλαδή
την αναβίωσή της και νέα διαχειριστική περίοδο με έναρξη αυτής την
αναβίωση. (εγγ.1079/4.4.1979/∆12).
26.4.2. Περιεχόμενο τελικού ισολογισμού εκκαθάρισης.
Όπως έχει γνωμοδοτήσει το Εθνικό Συμβούλιο Λογιστικής με την
312/29.9.2001 γνωμάτευσή του, ο
τελικός ισολογισμός εκκαθάρισης
,
δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να περιλαμβάνει στο ενεργητικό του
κανένα στοιχείο εκτός από χρηματικά διαθέσιμα, δηλαδή μετρητά ή
καταθέσεις σε τράπεζες που αντιπροσωπεύουν το τελικό προϊόν της
εκκαθάρισης, στο δε παθητικό του τις οφειλές της εταιρείας προς τους
μετόχους που αντιπροσωπεύουν είτε μετοχικό κεφάλαιο είτε το
προκύψαν, πέραν αυτού, πλεόνασμα ή έλλειμμα (ζημία) της εκκαθάρισης.
Όπως έχει γίνει δεκτό με την 1036414/10570/Β0012/ΠΟΛ1067/
21.4.2005, εγκύκλιο, η οποία εκδόθηκε μετά την 188/2005 ομόφωνη
γνωμοδότηση του ΝΣΚ, οι εκκαθαριστές πρέπει να ρευστοποιούν τα
περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας εκποιώντας αυτά είτε σε τρίτους είτε
στους μετόχους και στη συνέχεια να διανέμουν σε αυτούς το τελικό
προϊόν της εκκαθάρισης ή τα χρηματικά διαθέσιμα.
Εξάλλου, με βάση τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 49
του κ.ν.2190/1920, όπως ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους με το
ν.3604/2007, το
στάδιο της εκκαθάρισης
δεν μπορούσε να υπερβεί την
πενταετία, οπότε και η εταιρεία διαγραφόταν από το μητρώο ανωνύμων
εταιρειών. Για τη συνέχιση της εκκαθάρισης πέραν της πενταετίας ο
νόμος απαιτούσε ειδική άδεια του Υπουργού Εμπορίου. Το στάδιο όμως
της εκκαθάρισης δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να υπερβεί τη
δεκαετία.