13/11/23 | Αρχική > Αρθρογραφία > Επώνυμες Σκέψεις

Επενδύσεις: Ο ρόλος των αποδόσεων στη δημιουργία πλούτου

Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως, δεν υπάρχει κανένας νόμος, σε οποιαδήποτε χώρα, που να υποχρεώνει τους πολίτες της να τοποθετούν τμήμα των αποταμιεύσεών τους σε χρηματοοικονομικούς τίτλους (π.χ. μετοχές και ομόλογα) ή άλλες επενδύσεις (π.χ. ακίνητα, εμπορεύματα, νομίσματα και παράγωγα) που εμπεριέχουν ρίσκο. Κάθε άτομο έχει τη δική του σχέση κινδύνου-προσδοκώμενης απόδοσης και είναι αυτό που αποφασίζει τον τρόπο με τον οποίον θα διαχειριστεί τα χρήματά του.

Όμως, όσο και αν το ρίσκο μπορεί να μην αρέσει σε κανέναν, από την άλλη πλευρά, όμως, το ζήτημα της απόδοσης των αποταμιεύσεών μας είναι πολύ σημαντικό, καθώς ισχύει η σχέση:

Πλούτος νοικοκυριού = Αποταμιεύσεις + Αποδόσεις

Αν για παράδειγμα, κατά την τελευταία πενταετία ένα νοικοκυριό είχε μετατρέψει τις καταθέσεις του σε εταιρικά ομόλογα, αντί για μια αθροιστική απόδοση γύρω στο 5% από τραπεζικούς τόκους, θα καρπωνόταν κοντά στο 15%. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε επιπλέον έσοδα 10.000 ευρώ -όσο θα εισέπραττε από πολύμηνη εργασία- σε ένα αρχικό κεφάλαιο αποταμίευσης ύψος 100.000 ευρώ.

Σε περίπτωση, επίσης, που το ίδιο νοικοκυριό κατά την τελευταία πενταετία επέλεγε ως επένδυση το Χρηματιστήριο της Αθήνας, θα κέρδιζε περίπου 85% συν μερίσματα αν τοποθετείτο στο χαρτοφυλάκιο του Γενικού Δείκτη (+74% συν μερίσματα θα του απέφερε ο δείκτης της υψηλής κεφαλαιοποίησης και +95% συν μερίσματα ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης).

Αν τώρα το νοικοκυριό επέλεγε τα τελευταία πενήντα χρόνια να επενδύσει σε ακίνητα, τότε θα επιτύγχανε πολλαπλάσιες αποδόσεις από αυτές των τραπεζικών καταθέσεων, αλλά και των ομολόγων.

Από την άλλη πλευρά, βέβαια, οι προαναφερθείσες αποδόσεις θα μπορούσαν να είναι ακόμη και αρνητικές, αν αλλάζαμε τη χρονική περίοδο σύγκρισης. Πάντως, σε διεθνές επίπεδο η μέση μακροχρόνια απόδοση των επενδύσεων σε μετοχές, ακίνητα και ομόλογα υπερακοντίζουν αυτή των τραπεζικών καταθέσεων. Γι’ αυτό και όπως λέγεται, όσο διευρύνεται ο χρονικός ορίζοντας μιας «ισορροπημένης» επένδυσης, τόσο περιορίζεται και ο σχετικός κίνδυνος. Ενδεικτική είναι η περίπτωση των ακινήτων στην Ελλάδα, που μετά από ένα ράλι αρκετών δεκαετιών παρατηρήθηκε έντονη κάμψη τιμών κατά την περίοδο 2008-2017. Έκτοτε οι τιμές έχουν ανακάμψει σημαντικά και έχουν προσεγγίσει εκ νέου τα ιστορικά υψηλά του έτους 2008.

Αποδόσεις και χρόνος

Οι αποδόσεις όχι μόνο, λοιπόν, αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του πλούτου ενός νοικοκυριού, αλλά με την πάροδο του χρόνου η συμμετοχή τους στο δημιουργούμενο πλούτο διευρύνεται ολοένα και περισσότερο.

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα νοικοκυριό που ξεκίνησε «από το μηδέν» και κάθε χρόνο αποταμιεύει 5.000 ευρώ, τα οποία τοποθετεί σε εταιρικά ομόλογα, με μέσο ετήσιο επιτόκιο 5%, (ετήσια είσπραξη τόκων 250 ευρώ). Κατά τα επόμενα χρόνια το ποσό των ετήσιων αποταμιεύσεων θα διατηρηθεί στα 5.000 ευρώ, ενώ αντίθετα το ύψος των ετήσιων τόκων θα διογκώνεται εξ’ αιτίας του ανατοκισμού και από κάποιο σημείο και μετά η ετήσια απόδοση θα φτάσει το 20%, το 30%, ή και πάνω από το 100% της ετήσιας αποταμίευσης!

Έτσι, τα αρχικά 5.000 ευρώ με ετήσια απόδοση 5%, γίνονται 8.144 ευρώ σε δέκα χρόνια και ενώ ο ετήσιος τόκος τον πρώτο χρόνο είναι 250 ευρώ, τον δέκατο χρόνο φτάνει στα 389 ευρώ. Στο εικοστό έτος η ετήσια αποταμίευση διατηρείται στα 5.000 ευρώ, τα 5.000 ευρώ του πρώτου έτους έχουν γίνει 12.600 ευρώ (+152%) και οι τόκοι του εικοστού έτους έχουν αναρριχηθεί στα 629 ευρώ. Αναλογικά, θα αυξάνονται χρόνο με το χρόνο οι τόκοι των αποταμιεύσεων του δεύτερου, του τρίτου, του τέταρτου έτους, κ.λπ..

Στις περιπτώσεις των μετοχών υπάρχει και εκεί η προσδοκία για κάποιου είδους «ανατοκισμό», καθώς έχουμε την επανατοποθέτηση των μερισμάτων, την επανεπένδυση των εταιρικών καθαρών κερδών που δεν διανέμονται στους μετόχους, αλλά και την αξία που ενδεχομένως να δημιουργήσουν στις μετοχές οι κινήσεις των διοικήσεων των εταιρειών και η πορεία της ευρύτερης οικονομίας.

Ιταλικό κατενάτσιο ή ισπανικό passing game;

Υπάρχουν αρκετοί επενδυτές που επιλέγουν την τακτική του «ιταλικού κατενάτσιο»: Οι Ιταλοί της δεκαετίας του 1970 έπαιζαν συστηματική άμυνα στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και μόνο με δύο ή τρεις αντεπιθέσεις κατόρθωναν να βάλουν ένα ή δύο γκολ και να κερδίζουν τους αντιπάλους τους. Στις επενδύσεις αυτό μεταφράζεται πως κάποιος θα πρέπει στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα να διαθέτει ένα πολύ αμυντικό χαρτοφυλάκιο (κυρίως καταθέσεις και κάποια ομόλογα), το οποίο σε εξαιρετικές περιπτώσεις -όταν προκύψει κάποια σαφής επενδυτική ευκαιρία- θα αποκτά δυναμικά χαρακτηριστικά (τοποθετήσεις σε μετοχές), αποσκοπώντας σε υψηλά κέρδη. Και όσο αυτά τα κέρδη πραγματοποιούνται, τόσο ο επενδυτής θα τα «κλειδώνει» μέσω πωλήσεων, προκειμένου να επανέλθει στην πρότερη αμυντική τοποθέτησή του.

Αν και πολλοί από εμάς ήμασταν λάτρεις του ιταλικού κατενάτσιο (όχι από πλευράς θεάματος, αλλά ως σύλληψη και δημιουργία), θα λέγαμε ότι ένα τέτοιο σύστημα απαιτεί ποδοσφαιριστές υψηλών δυνατοτήτων: Ρωμαλέους αμυντικούς που θα αποτελούν μια γρανιτένια άμυνα και ταυτόχρονα εξυπνότατους, ταχύτατους και αποτελεσματικότατους μεσοεπιθετικούς, οι οποίοι θα εκμεταλλευθούν τις ελάχιστες αδυναμίες των αντιπάλων για να σκοράρουν. Το ίδιο χρειάζεται και για τις επενδύσεις: Ικανότατους αναλυτές που να μπορούν να ανιχνεύσουν πραγματικές επενδυτικές ευκαιρίες, οι οποίες μάλιστα θα πρέπει να αποδώσουν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα (άριστο timing). Αισθάνεστε πράγματι τόσο δυνατοί για κάτι τέτοιο; Νομίζετε ότι μπορείτε να αγοράζετε μετοχές πολύ κοντά στο χαμηλότερο σημείο τους και να τις ρευστοποιείτε σε σαφώς υψηλότερα επίπεδα; Μέχρι τώρα ποια είναι τα ποσοστά επιτυχίας σας; Πάντως, στην εποχή μας ούτε καν οι Ιταλοί παίζουν κατενάτσιο.

Αντίθετα, το passing game (το παιχνίδι κατοχής, όπου μια ομάδα ελέγχει τη μπάλα κατά το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα) έχει πολύ περισσότερους οπαδούς στις μέρες μας. Στις επενδύσεις ως «passing game» θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ένα μικτό, διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο από επίλεκτους τίτλους (όπως επίλεκτοι θα πρέπει να είναι και οι ποδοσφαιριστές μιας καλής ποδοσφαιρικής ομάδας), το οποίο θα διακρίνεται για το μεσομακροπρόθεσμο χαρακτήρα του και θα ποντάρει στην ανοδική τάση του Α.Ε.Π. και στους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς των εταιρειών που θα επιλέξουμε.

Προφανώς, υπάρχουν και πολλές άλλες επενδυτικές τακτικές στη φαρέτρα των επενδυτών. Η χειρότερη ίσως επιλογή είναι αυτή του «ιταλικού κατενάτσιο» από μια αδύναμη ποδοσφαιρική ομάδα. Πρόκειται συνήθως για επενδυτές, που δρουν κατά διαστήματα παρορμητικά, παρασυρόμενοι από το γενικότερο κλίμα, το οποίο επικρατεί εκείνη την περίοδο. Πρόκειται για χρηματιστηριακούς επενδυτές, που συνήθως «αγοράζουν στα ψηλά» και «ρευστοποιούν στα χαμηλά» σημειώνοντας επιδόσεις χαμηλότερες από αυτές του Γενικού Δείκτη.



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Επενδύσεις, Νοικοκυριά, Αποταμιεύσεις, Αποδόσεις