07/01/22 | Αρχική > Αρθρογραφία > Επώνυμες Σκέψεις

Η επιχειρηµατικότητα περιµένει τους πόρους του Ταµείου Ανάκαµψης

Χωρίς αµφιβολία, οι συνέπειες της πανδηµίας έχουν προκαλέσει τεράστια ζηµιά στην ελληνική οικονοµία και βέβαια στην επιχειρηµατικότητα. Και άλλες χώρες αντιµετωπίζουν ανάλογα προβλήµατα, όµως εκτιµώ ότι καµία στο βαθµό που αντιµετωπίζει σήµερα η Ελλάδα και αυτό γιατί η οικονοµία µας ήταν ήδη «πληγωµένη» από τη δεκαετή οικονοµική κρίση και τα µνηµόνια. Μοναδική ελπίδα για την επίτευξη της αναπτυξιακής στροφής που προσδοκούµε όλοι, είναι η αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων του Ταµείου Ανάκαµψης, που ούτως ή άλλως για αυτό το λόγο δηµιουργήθηκε από την Ε.Ε.. Για να δώσει την απαιτούµενη στήριξη στα κράτη-µέλη που επλήγησαν από τον κορονοϊό. Είναι επόµενο λοιπόν σε αυτή την κρίσιµη χρονική στιγµή, σύσσωµη η επιχειρηµατική κοινότητα να έχει έντονο ενδιαφέρον για τον σχεδιασµό της «επόµενης µέρας» και για τη διαχείριση ενός «πακέτου» που µπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο και το οικονοµικό και το επιχειρηµατικό περιβάλλον.

Μέχρι στιγµής αυτό που γνωρίζουµε από την πλευρά της κυβέρνησης είναι την πρόθεση της να χρησιµοποιήσει µεγάλο µέρος αυτών των πόρων για να αλλάξει το παραγωγικό µοντέλο της χώρας, εστιάζοντας στον εκσυγχρονισµό και την ενίσχυση της ψηφιοποίησης των επιχειρήσεων. Παράλληλα έχει τεθεί σε δηµόσια διαβούλευση το νοµοσχέδιο του Υπουργείου Οικονοµικών µε τίτλο «Κίνητρα ανάπτυξης επιχειρήσεων», το οποίο προβλέπει φορολογικά κίνητρα - µεταξύ των οποίων η απαλλαγή για 3 έτη κατά 30% από την καταβολή φόρου εισοδήµατος - µε σκοπό τη διευκόλυνση των συνενώσεων, των πάσης φύσεως εταιρικών µετασχηµατισµών και συνεργασιών των µικρών και αλλά και των µεσαίων ελληνικών επιχειρήσεων. Πρόκειται για ένα «στοίχηµα» που ακόµα δεν µπορούµε να ξέρουµε το πόσο επιτυχηµένο θα αποδειχθεί. Εξάλλου περιµένουµε να δούµε και το τελικό σχέδιο που θα προκύψει από τη δηµόσια διαβούλευση.

Αυτό που µπορούµε να πούµε είναι ότι ως επιµελητηριακή οικογένεια είµαστε υπέρ της όποιας δράσης στοχεύει στην ανάπτυξη του επιχειρείν. Παράλληλα όµως επισηµαίνουµε ότι απαιτείται σχεδιασµός και της παραµικρής λεπτοµέρειας καθώς και αρκετός χρόνος για την υλοποίησή του. Το ερώτηµα λοιπόν που προκύπτει είναι το τι ακριβώς θα γίνει µε τις επιχειρήσεις µέχρι να ξεκινήσει η εφαρµογή των όσων σχεδιάζει η κυβέρνηση. Και κυρίως τι θα γίνει µε τις πιο ευάλωτες επιχειρήσεις. Δεν πρέπει να ξεχνάµε ότι χιλιάδες µικροµεσαίοι αγωνίζονται για βιωσιµότητα των επιχειρήσεών τους και περιµένουν µε αγωνία την έµπρακτη στήριξη από την Πολιτεία.

Χωρίς στοχευµένα µέτρα είναι βέβαιο ότι πολλές από τις πληγείσες επιχειρήσεις δεν θα έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν για πολύ. Όπως γνωρίζουν πολύ καλά στην κυβέρνηση, η ελληνική οικονοµία στηρίζεται κυρίως στις µικροµεσαίες επιχειρήσεις καθώς ξεπερνούν το 99% των επιχειρήσεων της χώρας. Και µάλιστα προσφέρουν το 83% των θέσεων απασχόλησης στον ιδιωτικό τοµέα. Νοµίζω ότι καταλαβαίνουµε όλοι τις οδυνηρές συνέπειες για την οικονοµία, την απασχόληση και γενικότερα την κοινωνία, αν ένας µεγάλος αριθµός αυτών επιχειρήσεων βρεθεί χωρίς κάποιο δίχτυ προστασίας και αναγκαστεί να βάλει λουκέτο.

Απαιτούνται λοιπόν οι κατάλληλοι χειρισµοί που τη δεδοµένη στιγµή πρέπει να έχουν ως βασικό στόχο τη βιωσιµότητα αυτών των επιχειρήσεων και αµέσως µετά να εφαρµοστεί το σχέδιο για την αλλαγή του παραγωγικού µοντέλου της χώρας.

Κάποια από τα µέτρα που θα µπορούσαν να δώσουν «ανάσα» -ειδικά στους µικροµεσαίους- είναι η διαγραφή µέρους των οφειλών που συσσωρεύθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδηµίας ώστε να µειωθεί και το υπέρογκο ιδιωτικό χρέος καθώς και η πρόσβαση τους σε περισσότερα χρηµατοδοτικά εργαλεία και κυρίως στον τραπεζικό δανεισµό από τον οποίο είναι µέχρι σήµερα αποκλεισµένο το 85% των επιχειρήσεων.

Για να µπορέσουµε να σχεδιάσουµε µε ασφάλεια τη µετάβαση των επιχειρήσεων στην επόµενη µέρα, πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουµε την παρουσία τους στο σήµερα.

Σε αυτό το σηµείο δεν µπορούµε να παραγνωρίσουµε και έναν κίνδυνο που παρουσιάστηκε το τελευταίο διάστηµα, όµως είναι ικανός να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζηµιά στο επιχειρείν. Αναφέροµαι στο κύµα των ανατιµήσεων που πλήττει νοικοκυριά και επιχειρήσεις και κυρίως στο ενεργειακό κόστος που αναµένεται να είναι πολύ υψηλότερο σε σύγκριση µε προηγούµενα χρόνια. Όταν το πετρέλαιο θέρµανσης στην Αττική µπορεί να φτάσει το 1,10 ευρώ το λίτρο ενώ προβλέπεται τεράστια αύξηση και στους λογαριασµούς του φυσικού αερίου, καταλαβαίνουµε ότι οδηγούµαστε σε τεράστια αύξηση του λειτουργικού κόστους για το σύνολο των επιχειρήσεων της χώρας. Η κυβέρνηση αναγνωρίζοντας το πρόβληµα, έχει λάβει κάποια µέτρα για τη στήριξη των πιο ευάλωτων νοικοκυριών. Όµως ακόµα δεν έχουµε ακούσει τίποτα ανάλογο για την προστασία του επιχειρείν. Θεωρώ θετικό το γεγονός ότι η Κοµισιόν έχει εντοπίσει το πρόβληµα και έχει προτείνει επιπλέον µέτρα, συµπεριλαµβάνοντας και τις επιχειρήσεις. Περιµένουµε λοιπόν να δούµε κυβερνητικές πρωτοβουλίες και την εφαρµογή ενός σχεδίου έκτακτης ανάγκης και για τη στήριξη των επιχειρήσεων, απέναντι στο κύµα ακρίβειας. Η Κ.Ε.Ε.Ε. έχει ήδη προτείνει συγκεκριµένα µέτρα για την ανακούφιση των επιχειρήσεων. Έχουµε τη βεβαιότητα ότι µπορεί να υπάρξουν στοχευµένες φοροαπαλλαγές, τουλάχιστον για όσο διαρκεί η «ενεργειακή καταιγίδα».

Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα αποφύγουµε µία άλλη «καταιγίδα», αυτή των λουκέτων.

Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από το αφιέρωματου τεύχους Νοεμβρίου 2021 του περιοδικού Epsilon7 με θέμα “«Ανάσες» ρευστότητας ζητούν χιλιάδες Μ.µ.Ε. που µένουν εκτός κριτηρίων Ταµείου Ανάκαµψης και τραπεζικής χρηµατοδότησης - Με συµπτώµατα “οικονοµικού long covid” οι πιο ευάλωτοι επιχειρηµατίες”



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Επιχειρηματικότητα, ΕΕΑ, χρηματοδότηση, Ταμείο Ανάκαμψης