07/07/21 | Αρχική > Αρθρογραφία > Επώνυμες Σκέψεις

Επιχειρήσεις: Αναταραχή στην εφοδιαστική αλυσίδα και αναγκαιότητα για ESG επιδόσεις

Εντονότατες και εκτεταμένες είναι οι συζητήσεις που γίνονται το τελευταίο χρονικό διάστημα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, σχετικά με τις πρωτόγνωρες διαταραχές που έχουν ήδη εμφανιστεί στην λεγόμενη «εφοδιαστική αλυσίδα».

Οι αυξήσεις που παρατηρούνται στις τιμές των πρώτων υλών είναι αλματώδεις, το κόστος των ναύλων (μεταφορικά έξοδα) έχει πολλαπλασιαστεί, ενώ παράλληλα πολλοί προμηθευτές δεν είναι σε θέση να παραδώσουν τα προϊόντα τους και παρατηρείται μεγάλη έλλειψη στα containers που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων!

Μερικές από τις επιπτώσεις που έχουν προκληθεί στις επιχειρήσεις ανά τον κόσμο είναι οι παρακάτω:

· Στην καλύτερη περίπτωση, η εκτίναξη του απαιτούμενου κεφαλαίου κίνησης, άρα και του κόστους χρηματοδότησης (χρεωστικοί τόκοι). Η τόσο μεγάλη αύξηση του κόστους ανεβάζει το ύψος των κεφαλαίων που χρειάζεται για να λειτουργήσει μια επιχείρηση (προκειμένου να χρηματοδοτήσει το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μεταξύ ταμειακών εκροών και ταμειακών εισροών) και έτσι προκαλεί μεγάλα προβλήματα σε εταιρείες που ήταν ήδη σημαντικά δανεισμένες (αποτρέπονται πωλήσεις παρά το γεγονός ότι υπάρχει σχετική δυνητική ζήτηση). Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, προκειμένου οι εταιρείες να τύχουν καλύτερης μεταχείρισης από τους προμηθευτές τους (να προηγηθούν χρονικά στις παραγγελίες έναντι των υπολοίπων, μεταξύ των οποίων και των ανταγωνιστών τους) ωθούνται στο να καταβάλλουν τοις μετρητοίς το σύνολο του ποσού της παραγγελίας, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω το απαιτούμενο κεφάλαιο κίνησης και το ύψος των χρεωστικών τόκων.

· Στη συρρίκνωση του μικτού περιθωρίου κέρδους. Στις πλείστες των περιπτώσεων, οι εταιρείες δεν μπορούν να μετακυλήσουν στους πελάτες τους το σύνολο του αυξημένου κόστους τους μέσα από την άνοδο των τιμολογίων τους, ή αν το πράξουν, θα το κάνουν σταδιακά στο χρόνο, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται το μέσο καθαρό περιθώριο κέρδους (καθαρό κέρδος ως ποσοστό του κύκλου εργασιών) της χρονιάς. Χαρακτηριστική είναι η περιγραφή διευθύνοντος συμβούλου μεγάλης εταιρείας πλαστικών, σύμφωνα με τον οποίον «οι αυξήσεις του κόστους έρχονται από τόσες πολλές πλευρές και λαμβάνουν χώρα με τέτοια ταχύτητα, έτσι ώστε δυσκολευόμαστε και εμείς να τις αποτιμήσουμε προκειμένου στη συνέχεια να διαπραγματευθούμε με τον πελάτη». Άλλος πρόεδρος μεγάλης εταιρείας σημειώνει πως «εμείς δηλώνουμε πλέον στους πελάτες πως οι τιμές που προσφέρουμε ισχύουν μόνο για μία εβδομάδα».

· Αδυναμία παράδοσης-καθυστερήσεις: Σε αρκετές περιπτώσεις, οι ξένοι προμηθευτές δηλώνουν αδυναμία να παραδώσουν τα προϊόντα τους για αρκετούς μήνες. «Τι να κάνω εγώ, αν παραλάβω ένα προϊόν που έχει θετική εποχικότητα ζήτησης το καλοκαίρι, τον προσεχή Σεπτέμβριο; Θα το αποθεματοποιήσω για το έτος 2022;» αναρωτιέται χαρακτηριστικά πρόεδρος μεγάλης εμπορικής εταιρείας. Οι καθυστερήσεις παραλαβής πρώτων υλών και εξαρτημάτων, εκθέτουν επίσης και τις παραγωγικές εταιρείες προς τους πελάτες τους, καθώς αναγκάζονται να καθυστερήσουν έργα που έχουν αναλάβει και έχουν δεσμευθεί να παραδώσουν σε συγκεκριμένες προθεσμίες.

· Αναβολές και ματαιώσεις πωλήσεων: Καθυστερήσεις όμως δεν παρατηρούνται μόνο στις παραλαβές πρώτων υλών, αλλά και στις παραδόσεις τελικών προϊόντων προς τους πελάτες των εταιρειών. Έτοιμα προϊόντα περιμένουν στα λιμάνια επί σειρά ημερών προκειμένου να φορτωθούν και να ταξιδέψουν προς τον τελικό τους προορισμό, εξέλιξη που επηρεάζει τις πωλήσεις και τις ταμειακές ροές (cash flow) των (εξαγωγικών κυρίως) επιχειρήσεων. Τέλος, υπάρχουν και οι ματαιώσεις μέρους των πωλήσεων, καθώς οι πελάτες αποφασίζουν να μην αγοράσουν τα προϊόντα σε αυξημένες αποτιμήσεις, ή να αναβάλουν επενδυτικά προγράμματα που είχαν σχεδιάσει να ξεκινήσουν, με την προσδοκία ότι οι τιμές των πρώτων υλών και του μεταφορικού κόστους θα υποχωρήσουν δραστικά στο μέλλον. Αρκετές επιχειρήσεις επίσης, προχωρούν όλη αυτή την περίοδο σε μια πολιτική προσεκτικής και σταδιακής μείωσης των αποθεμάτων τους (destocking) αγοράζοντας λιγότερες ποσότητες από αυτές που πουλάνε, σε μια προσπάθειά τους (η οποία εμπεριέχει ρίσκο, σε περίπτωση που το ράλι τιμών συνεχιστεί ή ενταθεί για αρκετό ακόμη χρονικό διάστημα), προκειμένου: α) Να μην αυξήσουν πολύ το μέσο κόστος κτήσης των πρώτων υλών και των εμπορευμάτων τους β) Να διαθέτουν την απαιτούμενη ρευστότητα προκειμένου να εκμεταλλευθούν την ευκαιρία και να αγοράσουν φτηνότερα, σε περίπτωση που οι τιμές αποκλιμακωθούν στο προσεχές μέλλον.

Γενικότερα, η αναστάτωση που παρατηρείται στην εφοδιαστική αλυσίδα προκαλεί σημαντικά προβλήματα στην πλειονότητα των επιχειρηματικών κλάδων σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ παράλληλα εγείρονται και συζητήσεις για το κατά πόσο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα μεσομακροπρόθεσμο πληθωριστικό κύμα στην οικονομία, με ό,τι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει για την πορεία των επιτοκίων (ανοδική επίδραση) και για τις τιμές των μετοχών και των ομολόγων (πτωτική επίδραση).

Επιπρόσθετα όμως, η διατάραξη της εφοδιαστικής αλυσίδας προκαλεί ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα και κινδύνους για όσες εταιρείες:

α) Δεν διαθέτουν ικανοποιητική ρευστότητα, μετά από μια δωδεκαετή οικονομική κρίση και μετά από τις επιπτώσεις της πανδημίας covid-19.

β) Δεν έχουν το απαιτούμενο μέγεθος και τις μακροπρόθεσμες σχέσεις συνεργασίας με τους προμηθευτικούς οίκους του εξωτερικού (βλέπε την απαιτούμενη διαπραγματευτική δύναμη) προκειμένου να προηγηθούν έναντι των υπολοίπων στη σειρά των παραγγελιών.

Άρα, όσο μεγαλύτερη είναι η χρονική διάρκεια των αναταράξεων στην εφοδιαστική αλυσίδα (κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια το πότε θα αποκατασταθεί η κανονικότητα και ποια νέα μορφή αυτή θα αποκτήσει), τόσο εντονότερη αναμένεται να είναι η αναδιάταξη των επιχειρηματικών ισορροπιών, με τους μεγαλύτερους, ισχυρότερους και πιο ευέλικτους Ομίλους να κερδίζουν περαιτέρω μερίδια αγοράς σε βάρος των υπόλοιπων ανταγωνιστών τους.

Γενικότερα, με την πάροδο του χρόνου στη διεθνή οικονομική σκηνή παρατηρούνται συχνότερες και εντονότερες μεταβολές, ανεβάζοντας το επίπεδο του κινδύνου τόσο για τις επιχειρήσεις (εργαζόμενοι, στελέχη, προμηθευτές, τοπικές κοινωνίες), όσο και για τους μετόχους τους και τους δανειστές τους (τράπεζες, ομολογιούχοι).

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, γίνεται ολοένα και περισσότερο κατανοητό πως το ενδιαφέρον όλων όσων αναφέρθηκαν δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην προσεκτική ανάγνωση των λογιστικών καταστάσεων, αλλά να επεκτείνεται και στη «μη χρηματοοικονομικές πληροφορίες», ή καλύτερα να επικεντρώνεται στις επιδόσεις κάθε εταιρείας στις ESG (Environment, Social Governance) επιδόσεις της, οι οποίες είναι σε θέση να περιορίζουν δραστικά το επίπεδο του κινδύνου τους σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση.



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Εφοδιαστική αλυσίδα, ESG