16/02/21 | Αρχική > Αρθρογραφία > Επώνυμες Σκέψεις

Χρηματιστήριο: Η τρέχουσα συγκυρία και η τακτική του «buy and hold»

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, ευρεία δημοσιότητα πήρε η πρωτοβουλία «μικροεπενδυτών» του εξωτερικού που μέσα από τη χρήση διαδικτυακών εφαρμογών τοποθετήθηκαν συνασπισμένοι στην αγορά παραγώγων, κόντρα στις θέσεις μεγάλων hedge funds και οδήγησαν σε απίστευτα μεγάλες διακυμάνσεις τις τιμές συγκριμένων μετοχών, όπως της Gamestock.

Παράλληλα, ολοένα και πιο δημοφιλής γίνεται κατά τα τελευταία χρόνια η τοποθέτηση ιδιωτών μικροεπενδυτών στα λεγόμενα κρυπτονομίσματα, η πορεία των οποίων διακρίνεται και αυτή από εντονότατες διακυμάνσεις.

Το γιατί κάποιος επιλέγει να τοποθετηθεί σε τέτοιου είδους επενδύσεις είναι προφανές: Ελπίζοντας ότι η παρατηρούμενη τρελή ανοδική τροχιά θα συνεχιστεί στο μέλλον, είναι ιδιαίτερα ευχάριστο σε κάποιον να κερδίζει άκοπα σε λίγες εβδομάδες ή έστω σε λίγους μήνες, τα ποσά που θα εισέπραττε από την εργασία ενός έτους.

Το ερώτημα ωστόσο που πρέπει να τεθεί είναι το αν οι ίδιοι επενδυτές είναι προετοιμασμένοι να αντέξουν ζημίες που μπορεί να διαμορφωθούν στο 40%, στο 60%, ή και στο 80% του χαρτοφυλακίου τους. Και αυτό γιατί οι μεγάλοι επενδυτές (hedge funds) διαθέτουν μεγάλου ύψους κεφάλαια και τοποθετούνται σε πολλά μετοχικά «στοιχήματα» στην αγορά παραγώγων, διαφοροποιώντας το ρίσκο, ενώ οι αντίθετα οι «νοικοκυραίοι» δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, οπότε ο κίνδυνος που αναλαμβάνουν είναι πολύ υψηλός «για τα κυβικά τους».

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, ξεκαθαρίζοντας ορισμένα ζητήματα που μπορεί μεν να είναι γνωστά, ωστόσο δεν αξιολογούνται όπως πρέπει από πολλούς επενδυτές.

Πρώτον, η αγορά μιας μετοχής δεν είναι τζόγος. Όπως π.χ. κάποιος αποκτά το 10% της επιχείρησης ενός φίλου του επειδή πιστεύει στις προοπτικές της, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να αγοράσει μετοχές (ποσοστό δηλαδή) σε μια εταιρεία που διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο.

Δεύτερον, η αγορά μετοχών -σε αντίθεση με την τράπουλα, τον τζόγο και τα παράγωγα- δεν αποτελεί μια κίνηση «μηδενικού αποτελέσματος» (zero game). Δηλαδή, ενώ στα χαρτιά και στα παράγωγα τα κέρδη των μεν προέρχονται από τις ζημίες των δε, στις μετοχές μπορούν να βγουν όλοι κερδισμένοι αν η οικονομία και η εταιρεία πηγαίνει καλά, ή όλοι χαμένοι αν συμβεί το αντίθετο.

Τρίτον, η αγορά μετοχών μέσα από το χρηματιστήριο υπερτερεί για πολλούς λόγους από την αγορά μετοχών σε μη εισηγμένες εταιρείες, ή από την αγορά π.χ. ενός ακινήτου. Για παράδειγμα μέσω του χρηματιστηρίου:

· Τα έξοδα αγοράς και πώλησης μετοχών είναι ασήμαντα (αθροιστικά έως 1,5%), ενώ για παράδειγμα στην αγοραπωλησία ενός ακινήτου μπορεί να φτάνουν και το 10% (νομικά, συμβολαιογραφικά, φορολογικά).

· Η ταχύτητα αγορών και πωλήσεων γίνεται σε λίγα δευτερόλεπτα μέσα από έναν υπολογιστή, ή από ένα (κινητό ή σταθερό) τηλέφωνο, ενώ αντίθετα για την αγορά μη μετοχών εκτός χρηματιστηρίου, ή ενός ακινήτου, απαιτούνται μήνες, καθώς θα πρέπει να βρεθούν οι αντισυμβαλλόμενοι (αν τελικά προκύψουν), να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις, να μεσολαβήσουν δικηγόροι και συμβολαιογράφοι, κ.λπ..

· Μπορεί κάποιος να αγοράσει ή να ρευστοποιήσει όποιο τμήμα της περιουσίας του επιθυμεί. Για παράδειγμα, μπορεί να πουλήσει μόνο το 5% των μετοχών του, ενώ αντίθετα δεν μπορεί να εκποιήσει μόνο την… κουζίνα του διαμερίσματός του.

Μετά από όλα αυτά, προκύπτει πως αν κάποιος επενδυτής επιλέξει να τοποθετηθεί έναντι ενός «εύλογου» τιμήματος σε μετοχές μιας αναπτυσσόμενης εταιρείας τότε μπορεί να ελπίζει βάσιμα πως σε μακροπρόθεσμη βάση (τουλάχιστον τρία έως πέντε χρόνια) θα μπορέσει να καρπωθεί αποδόσεις θετικότερες από αυτές των ομολόγων και των καταθέσεων. Αυτή πρόκειται για την τακτική του «αγόρασε και περίμενε» («buy and hold»).

Η επενδυτική λογική είναι απλή: Αν κάποιος τοποθετηθεί σε μια εταιρεία που αναπτύσσεται αυξάνοντας τα κέρδη της, τα ίδια κεφάλαιά της και την παρουσία της στην αγορά, αυτό θα γίνει αντιληπτό και αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να αποτιμάται στη χρηματιστηριακή αγορά. Ενδιάμεσα, η τιμή της μετοχής ενδεχομένως να υποχρεωθεί σε διακυμάνσεις, ωστόσο οι υποστηρικτές του «buy and hold» υποστηρίζουν πως αν έχει τοποθετηθεί κάποιος στις σωστές εταιρείες, τότε ο χρόνος κυλάει υπέρ του, αποτελώντας τον καλύτερο σύμμαχό του.

Βέβαια, η λογική του «buy and hold» δεν σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να έχει επενδύσει μόνο σε μία μετοχή. Αντίθετα, προτιμότερο είναι -προκειμένου να διαφοροποιηθεί ο κίνδυνος- να είναι τοποθετημένος σε ένα χαρτοφυλάκιο τέτοιων εταιρειών, το οποίο μάλιστα θα περιλαμβάνει και ένα ποσοστό μετρητών προκειμένου να μπορούν να εκμεταλλευτούν πιθανές μελλοντικές ευκαιρίες που θα προκύψουν. Το χαρτοφυλάκιο αυτό θα εξετάζεται κατά διαστήματα και ανάλογα με τις εξελίξεις που θα έχουν λάβει χώρα στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα (πορεία εταιρείας, μακροοικονομικά δεδομένα, τιμή της μετοχής) θα μπορούν να προκύπτουν μικρού ή και μεγαλύτερου βαθμού αναπροσαρμογές.

Η λογική ενός «buy and hold» συνάδει και τη γενικότερη παρατήρηση ότι τα διεθνή χρηματιστήρια έχουν υπεραποδώσει έναντι των καταθέσεων και των ομολόγων σε βάθος χρόνου. Οι μακροπρόθεσμες επίσης τοποθετήσεις μειώνουν το ρίσκο που μπορεί να προκύψει από βραχυπρόθεσμης διάρκειας επιδράσεις στις τιμές των μετοχών.

Εναλλακτικές επιλογές

Η χρηματιστηριακή αγορά βέβαια προσφέρει πολλές άλλες εναλλακτικές επιλογές. Υπάρχουν επενδυτές που προχωρούν σε επενδύσεις λίγων μόλις ημερών (traders), ή ακόμη και λίγων ωρών (intraday trading, όπου ουσιαστικά κάποιος επιχειρεί να κερδίσει χωρίς να δεσμεύσει κεφάλαια). Άλλοι επενδύουν στα παράγοντα προϊόντα (futures και options) «στοιχηματίζοντας» την τιμή μιας μετοχής, ή ενός δείκτη σε μερικές ημέρες, ή και σε μερικούς μήνες από σήμερα. Ορισμένοι προτιμούν να τοποθετούνται σε εταιρείες υψηλού ρίσκου, ποντάροντας στο ότι θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους και να επιστρέψουν στην κερδοφορία (turn around stories). Οι «οπαδοί» της τεχνικής ανάλυσης προβαίνουν σε αγοραπωλησίες μετοχών, ανάλογα με τα «ευρήματα» που προκύπτουν από την ιστορική πορεία της τιμής της μετοχής και του όγκου των συναλλαγών της κατά το παρελθόν.

Η απάντηση στις εναλλακτικές επιλογές των οπαδών του «buy and hold» είναι ότι: α) Όλες οι άλλες κατηγορίες επενδυτικών τακτικών είναι όχι μόνο σεβαστές, αλλά και χρήσιμες, γιατί προσφέρουν ρευστότητα στο σύστημα, δηλαδή δίνουν την ευκαιρία για ευκολότερες αγορές και πωλήσεις τίτλων στους υπόλοιπους επενδυτές β) Κάθε μία από τις παραπάνω επιλογές, συνεπάγεται αυξημένο (ή και πολύ αυξημένο) ρίσκο που ενίοτε αποκτά χαρακτηριστικά τζόγου, και που καλό είναι να μην αναλαμβάνεται από άπειρους επενδυτές.



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Χρηματιστήριο