01/03/18 | Αρχική > Αρθρογραφία > Επώνυμες Σκέψεις

Γ. Κουράσης: Οι κοινωνικοί εταίροι να αποφασίζουν για τον κατώτατο μισθό

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις επιφυλάσσουν έναν όλο και πιο υποβαθμισμένο ρόλο για τους κοινωνικούς εταίρους. Η κατάργηση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και του καθορισμού του κατώτατου μισθού αποτέλεσε την αρχή. Τίποτα μάλιστα θετικό δεν έχει προκύψει από αυτή την δυσμενή μεταβολή που συντελέστηκε στις αρχές του 2012. Οι μισθοί πέφτουν επηρεάζοντας αρνητικά την συνολική ζήτηση, ενώ η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων επιδεινώνεται. Το ποσοστό ανεργίας παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα διατηρώντας το κίνδυνο διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής. Η μικρή μείωση που καταγράφεται παρουσιάζει κάποια ποιοτικά χαρακτηριστικά που μόνο ενθαρρυντικά δεν είναι, όπως η πρωτοφανής ελαστικότητα και κινητικότητα στην αγορά εργασίας.

Πάγια θέση της ΓΣΕΒΕΕ είναι ότι πριν από όλα θα πρέπει να αποκατασταθούν οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, μέσα από τις οποίες οι κοινωνικοί εταίροι θα καθορίσουν και το ύψος του κατώτατου μισθού, οι οποίοι αφενός γνωρίζουν την κατάσταση στην πραγματική οικονομία και αφετέρου θα κληθούν να εφαρμόσουν την οποιαδήποτε μεταβολή.

Κατά συνέπεια οι οποιεσδήποτε δηλώσεις γίνονται για αύξηση, μείωση ή διατήρηση του κατώτατου μισθού εκτός του παραπάνω πλαισίου μας βρίσκουν επί της αρχής αντίθετους.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού διαλόγου. Αναπόσπαστό κομμάτι δηλαδή του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Σε αυτό το πλαίσιο διαμορφώνονται οι εργασιακές σχέσεις και διασφαλίζεται η κοινωνική και εργασιακή ειρήνη.

Και τούτο διότι Κοινωνικός διάλογος είναι οι θεσμοθετημένες διαδικασίες μέσα από τις οποίες οι κοινωνικοί εταίροι – οι πλέον δηλαδή αντιπροσωπευτικές οργανώσεις εργοδοτών και εργαζόμενων – εκφράζουν τα συμφέροντα και τα προβλήματα τους και προσπαθούν να τα επιλύσουν. Προσπαθούν δηλαδή να βρουν τον κοινό τόπο όπου επιχειρήσεις και εργαζόμενοι θα έχουν τις μεγαλύτερες δυνατές ωφέλειες λαμβάνοντας υπόψη ένα δεδομένο οικονομικό περιβάλλον.

Υπό το πρίσμα αυτό ο κοινωνικός διάλογος αποτελεί έναν χρήσιμο μηχανισμό για την δημιουργία κοινωνικής συναίνεσης στην βάση της οποίας μπορούν να συζητηθούν και να διευθετηθούν κρίσιμα ζητήματα όπως η απασχόληση, η αγορά εργασίας, η ανεργία, η κοινωνική ασφάλιση και γιατί όχι η φορολογία, η πρόσβαση σε χρηματοδότηση κ.λ.π..Ζητήματα δηλαδή θεμελιώδη για την κοινωνική συνοχή και ειρήνη και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Και το βασικό εργαλείο διαμόρφωσης που διέθεταν, δηλαδή οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, έχει υποβαθμιστεί για να μην σημειώσω αφαιρεθεί. Η ανάγκη επαναφοράς του δεν έγκειται σε κάποιο φετίχ, αλλά στο γεγονός ότι δεν μπορεί η αγορά εργασίας να ρυθμίζεται είτε από κάποια «αυθεντία» που δεν έχει αντίληψη της πραγματικότητας, είτε ενδεχομένως από ιδιοτελή και με- μονωμένα συμφέροντα που προωθούν την ατζέντα τους.

Επομένως, η αποκατάσταση του κοινωνικού διαλόγου και των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί ένα βήμα για τον εκδημοκρατισμό της οικονομικής ζωής και κυρίως για την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης. Παράλληλα αποτελεί το άλμα που πρέπει να κάνουμε ώστε να συζητήσουμε με υπευθυνότητα και ειλικρίνεια τις αλλαγές που συντελούνται στην αγορά εργασίας εντός και εκτός συνόρων, τη διάρθρωση και τις δυνατότητες της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα και τις παρεμβάσεις που χρειάζονται για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η σταθερά η ΓΣΕΒΕΕ με στόχο την προάσπιση των συμφερόντων των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων στην Ελλάδα που αποτελούν το 96% των επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα.



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
ΓΣΕΒΕΕ, Κατώτατος μισθός, κοινωνικοί εταίροι