04/01/17 | Αρχική > Αρθρογραφία > Ο Αιρετικός

Η Κάλπικη λίρα

Η «κάλπικη λίρα», έγινε γνωστή ως τίτλος μίας ελληνικής ηθογραφικής, σπονδυλωτής, ταινίας, του 1955, με κωμική, αισθηματική και δραματική διάθεση. Το σενάριο και η σκηνοθεσία ήταν του Γιώργου Τζαβέλλα και πρωταγωνιστούσαν όλα τα γνωστά ονόματα της εποχής (Βασίλης Λογοθετίδης, Ίλια Λιβυκού, Ορέστης Μακρής, Μίμης Φωτόπουλος, Σπεράντζα Βρανά, Δημήτρης Χορν και Έλλη Λαμπέτη). Η υπόθεση αφορούσε μία λίρα κάλπικη, η οποία δημιουργήθηκε από τον πρωταγωνιστή της πρώτης από τις τέσσερις ιστορίες, τον Ανάργυρο (Βασίλης Λογοθετίδης), που όμως δεν καταφέρνει να προσφέρει στους κατόχους της εκείνα που ονειρεύονταν, δηλαδή, τα πλούτη.

Η κάλπικη λίρα είναι η δική μας πραγματικότητα, ο εύκολος δρόμος, η παράκαμψη για τον στόχο, που φυσικά είναι η ευδαιμονία. Που να βρεις τριακόσια ευρώ για να αγοράσεις μια κανονική λίρα Αγγλίας, φτιάξε μια μόνος σου, απέκτησε την οικονομική δύναμη που θα σου προσέφερε η πραγματική λίρα και συνέχισε από εκεί και πέρα τρέχοντας. Είναι ο δρομέας μεγάλων αποστάσεων που κόβει δρόμο μέσα από τα χωράφια για να βρεθεί πριν από τους συναθλητές του, είναι αυτός που προσπαθεί να γεφυρώσει ένα χάσμα, όπως – όπως για να βρεθεί ξανά στο παιχνίδι, είναι η Ελληνική οικονομία και κατ’ επέκταση ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας.

Αν θέλεις να συγκεντρώσεις έστω και στιγμιαία πλούτο, έχεις δύο δυνατότητες, είτε να δουλέψεις σκληρά για να τον αποκτήσεις και να κάνεις λελογισμένη χρήση αυτών που απέκτησες, είτε να δανειστείς. Εμείς ξεκινήσαμε με το πρώτο, αλλά είδαμε ότι τελικά θέλει πολύ κόπο με όχι εγγυημένα αποτελέσματα και τελικά καταλήξαμε στο δεύτερο. Φέρτε από όλη την Ευρώπη τα ευρώ σας, σε εμάς τους μάγους της φυλής και θα σας τα επιστρέψουμε τουλάχιστον 5% περισσότερα. Φυσικά ο Γερμανός, ο οποίος «απολάμβανε» για το ίδιο νόμισμα επιτόκιο 0,5%, θα ήταν μη ορθολογιστής αν δεν μας τα εμπιστευόταν. Αυτό ήταν και το λάθος του ή αυτή ήταν η ευφυΐα του, αντιλαμβανόμενος ότι αν υπήρχαν τρόποι να αντλήσει τόσο μεγάλη υπεραξία από το νόμισμα, θα τους είχε βρει πρώτα αυτός και όχι κάποιοι μαθητευόμενοι μάγοι. Από εκεί και πέρα η ιστορία είναι γνωστή και χιλιοειπωμένη. Χρήματα με υπέρογκα επιτόκια που δανειζόταν σε επιχειρήσεις που δεν είχαν πρόθεση να τα επιστρέψουν ποτέ γιατί απλώς δεν ήταν βιώσιμες, τα χρήματα πήραν την άγουσα προς τον κατασκευαστικό τομέα όπου ο καθένας με μισθό εξακοσίων ευρώ θεωρούσε καθόλα φυσιολογικό να πληρώνει μηνιαία τοκοχρεολύσια χιλίων ευρώ και φυσικά ο καθένας έπρεπε να πάρει και ένα καταναλωτικό δάνειο, επειδή δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει στους ελληνικούς δρόμους με κάτι λιγότερο από Mercedes.

Από ότι καταλάβατε, είναι η ιστορία της ελληνικής κάλπικης λίρας. Κάποιος που την πήρε και δεν το κατάλαβε (ή έτσι νομίζαμε) και μας έδωσε τον πλούτο που αντιστοιχούσε στην αξία της πραγματικής χρυσής λίρας. Το κακό με το ανθρώπινο γένος είναι ότι έχει μνήμη η οποία μπορεί και σβήνει εύκολα ότι δεν θέλει να επαναφέρει, αλλοιώνει γεγονότα και τελικά συντάσσει ένα σενάριο το οποίο το θεωρεί ως πραγματικότητα, αν και απέχει πολύ από αυτή. Η κάλπικη λίρα ξεχάστηκε, η εποχή της «εύφορης κοιλάδας» κράτησε κάποια χρόνια και η ουτοπία της ψευδαίσθησής μας λειτουργούσε. Το χειρότερο είναι πως η τακτική της «κάλπικης λίρας» ακολουθήθηκε και από μια σειρά Κυβερνήσεων που θεωρούσαν ότι οι ξένοι «επένδυαν» ουσιαστικά στη χώρα μας επειδή λ.χ. ήμασταν η κοιτίδα της Δημοκρατίας (τελείως άσχετο), ανέκαθεν ιδιαίτερα ευφυείς (αυτό πιστεύει η κάθε χώρα του πλανήτη για αυτήν), είχαμε συγκριτικά πλεονεκτήματα (ουσιαστικά μόνο τον τουρισμό και την ναυτιλία) και φυσικά επειδή πλέαμε σε μία τεράστια λεκάνη με φυσικούς υδρογονάνθρακες που κάποτε, κάποιος θα άνοιγε την κάνουλα και θα πλημυρίζαμε τον κόσμο πετρέλαιο. Προς το παρόν η κάνουλα στάζει και ευτυχώς υπάρχει η ημερήσια παραγωγή του «Πρίνου» με τις πέντε χιλιάδες βαρέλια.

Τελικά βέβαια η ιστορία κατέληξε σαν γεύμα σε ακριβό εστιατόριο. Τρως τον «αγλέορα», σε φέρονται ως τον Κάρολο της Αγγλίας, δοκιμάζεις το κρασί στον ουρανίσκο σου, επειδή αυτό συνηθίζαμε και το κάναμε πάντα και στο χωριό μου, μόνο που τελικά στο τέλος υπάρχει ο λογαριασμός. Η «κάλπικη λίρα» είναι τόσο εύκολα αναγνωρίσιμη που απλώς ο «πελάτης» έπλασε μια ιστορία στο μυαλό του ότι ο βαμμένος χρυσός τενεκές, είναι δυνατόν να ξεγελάσει τον καθένα. Και φυσικά τότε έρχεται το πραγματικό κόστος. Αφού αφήσεις στο κατάστημα ότι έχεις επάνω σου και μπορεί να έχει αξία, θα προσληφθείς άνευ μισθού για άγνωστο χρονικό διάστημα ώστε να εκτελείς διάφορες βοηθητικές εργασίες (λάντζα, σφουγγάρισμα και άλλα τινά), ώστε κάποτε να εξοφλήσεις το γαλλικό κρασί που ήθελες. Μόνο που πλένοντας πιάτα, λίγο δύσκολο να εξοφλήσεις γαλλικά κρασιά.

Η κάλπικη λίρα της Ελλάδος βρίσκεται εδώ και ευδοκιμεί για αρκετά χρόνια τώρα και δεν ξέρουμε πότε επιτέλους θα καταφέρουμε να ξεφύγουμε από αυτήν. Είναι το «σπίτι προδιαγραφών με θέα» το οποίο φεσωθήκαμε έναντι μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ και δεν βρίσκουμε τον επόμενο «πρόθυμο ηλίθιο» για να το ξεφορτωθούμε, γιατί εμείς ήμασταν οι τελευταίοι «πρόθυμοι ηλίθιοι». Είναι το «χαρτοφυλάκιο αξιών» που σχηματίσαμε από χαρτιά κρεοπωλείου που μας τα πούλησαν ως «μετοχές εταιρειών ιδιαίτερα ανερχόμενων και με άμεση προοπτική να εισαχθούν στο LSE – London Stock Exchange) και τελικά ανακαλύψαμε πως επρόκειτο για δύο βαγόνια – ψυγεία που οι μέτοχοι αφού εισέπραξαν την αύξηση κεφαλαίου που εμείς πληρώσαμε, την κάνανε για άλλες πολιτείες αφήνοντας τα βαγόνια για τους άστεγους.

Η κάλπικη λίρα κάποια στιγμή θα γίνει αποδεκτό από όλους ότι ήταν κάλπικη και τα πράγματα θα αποκτήσουν την πραγματική τους ανταλλακτική αξία, η οποία όμως θα είναι ελάχιστη. Αυτοί που την αγόρασαν χωρίς υποτίθεται να ξέρουν ότι ήταν κάλπικη, τώρα ζητούν την αξία της πραγματικής λέγοντας ότι τους κοροϊδέψαμε, εμείς νομίζαμε ότι τους κοροϊδεύαμε ενώ στην πραγματικότητα κοροϊδεύαμε τους εαυτούς μας (άλλωστε τι είναι η ουτοπία) και από ότι φαίνεται η κλασική σκηνή με τον Φωτόπουλο να υποδύεται τον αόμματο και τον κουφό εναλλακτικά, δεν πιάνει πια.

Στη σπονδυλωτή ταινία, η δεύτερη ιστορία ξεκινά με τον «τυφλό» ζητιάνο να προσπαθεί να απαλλαγεί από την κάλπικη λίρα. Εις μάτην όμως. Έχασε μία ολόκληρη μέρα χωρίς να καταφέρει τίποτα. Έτσι, όταν βράδιασε, γύρισε στη γνωστή του γωνία, η οποία, προς έκπληξή του, ήταν πιασμένη από τη Μαρία, μία ιερόδουλη. Η Μαρία κατάλαβε πως δεν είναι τυφλός, επειδή όταν έσκυψε να δει το καλσόν της, ο τυφλός κάρφωσε τα μάτια του. Ο «τυφλός» τελικά έδωσε την κάλπικη λίρα την Μαρία, αυτή του έδωσε ότι πρόσφερε, αλλά τελικά κατάλαβε ότι η ανταμοιβή της ήταν «κάλπικη». Κάλπικη αμοιβή για κάλπικη αγάπη. Κάλπικη προσπάθεια για κάλπικη ζωή.

Για τη νέα χρονιά που μόλις ξεκίνησε, ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να ξεφεύγουμε από τα συμπλέγματα της εθνικής καπατσοσύνης και της «κάλπικης λίρας» και σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά και γίνεται πια πολύ σκληρός, θα πρέπει να μάθουμε να επιβιώνουμε προσφέροντας πραγματική αξία και όχι άλλες κάλπικες λίρες. Κάποτε θα πρέπει να μεγαλώσουμε και να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχουν «κουτόφραγκοι», εμείς δεν είμαστε ντε και καλά ότι ευφυέστερο έχει να επιδείξει ο πλανήτης, η παιδεία μας έχει μείνει κάποιες δεκαετίες πίσω, κανείς δεν ενδιαφέρεται που η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα και γενικά είναι πια καιρός να παραδεχτούμε ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, τουλάχιστον στις μέρες μας. Φυσικά όταν δούμε την πραγματική μας αποτίμηση θα πάθουμε κάποιο ψυχολογικό σοκ (δεν μπορεί να είναι αλήθεια), αλλά από το να ζούμε σε μη υπαρκτούς κόσμους, μάλλον είναι καλύτερο. Έτσι ίσως κάποτε γίνουμε και εμείς μια φυσιολογική χώρα και αρχίσει να επιστρέφει και η υπόλοιπη μισή Ελλάδα που βρίσκεται διασπαρμένη σε όλη τη γη, μην αντέχοντας άλλο το «τρενάκι τρόμου του Λούνα Παρκ». Καλή Χρονιά για το 2017.

Υ.Σ. Η λίρα έχει αξία οπότε η «κάλπικη λίρα» αν πιάσει αφήνει κέρδος. Τελευταία μου έτυχε το φαινόμενο της «κάλπικης μπύρας». Έδωσα ένα τάλιρο και μου φέρανε «κάλπικη μπύρα» draft η οποία είχε προσθήκη αγνού ύδατος. Τι θα βγάλεις ρε μεγάλε από το τάλιρο; Θα μου πείτε πρώτα βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι…



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
Λίρα