03/11/15 | Αρχική > Αρθρογραφία > Η Συνέντευξη του Μήνα

Στράτος Παραδιάς

Εμφατικά επαναφέρει το αίτημά για καθιέρωση ενός και μόνο Ενιαίου Φόρου Ακινήτων ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων κ. Στράτος Παραδιάς.

Με αφορμή την πληρωμή της πρώτης δόσης του ΕΝ.Φ.Ι.Α., τον χαρακτηρίζει “φόρο – κρεατομηχανή”, ενώ παράλληλα θεωρεί ότι ο συμπληρωματικός φόρος είναι ο “καταστροφέας” της οικοδομής και της ακίνητης περιουσίας.

Ο κύριος Παραδιάς υπογραμμίζει πως είναι άδικο για τους κατέχοντες αστικά ακίνητα αλλά και γελοίο να φορολογούνται με ένα ευρώ το στρέμμα ανά έτος όχι μόνο οι κατ’ επάγγελμα αγρότες αλλά και όλοι όσοι έχουν στην ιδιοκτησία τους εκτός σχεδίου ακίνητα, ακόμη και αν αυτά βρίσκονται σε πολύ ακριβές τουριστικές και παραθαλάσσιες περιοχές.

Για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην μισθωτική αγορά, την περιγράφει ως τη “χαρά του μπαταχτσή”, καθώς επικρατεί ένας φαύλος κύκλος: στους ενοικιαστές που χρωστούν μισθώματα δεν μπορεί να γίνει έξωση γιατί τα αναγκαστικά μέτρα έχουν ανασταλεί. Ταυτόχρονα, οι ιδιοκτήτες πλέον δεν μπορούν να εκχωρήσουν τα ανείσπρακτα μισθώματα στο Δημόσιο και επιπλέον εκτιμά πως η αύξηση των φορολογικών συντελεστών στα εισοδήματα από ενοίκια θα επανέλθει σύντομα και πιο επώδυνη.

Ο Πρόεδρος της Π.ΟΜ.ΙΔ.Α. πιστεύει πως η εξίσωση των αντικειμενικών αξιών με τις εμπορικές θα είναι προσχηματική και δεν θα λειτουργήσει.

Ως προς το πόρισμα της επιτροπής των εμπειρογνωμόνων για το ασφαλιστικό που εξαρτά την καταβολή της εγγυημένης από το κράτος σύνταξης και την κατοχή ακίνητης περιουσίας από τον συνταξιούχο, ο κύριος Παραδιάς λέει: “Τιμωρούν τα μυρμήγκια της κοινωνίας που βγάζουν λίγα, δεν ξοδεύουν πολλά, για να χτίσουν ένα σπίτι”.

 

Ε7 | Κύριε Παραδιά υπάρχει σήμερα λύση, που να αποκαθιστά τις αδικίες και τις στρεβλώσεις του ΕΝ.Φ.Ι.Α. και του συμπληρωματικού φόρου και να μπορεί να βοηθήσει στην ανάκαμψη της κτηματαγοράς ;

Εμείς λέμε ότι ο φόρος πρέπει να είναι ένας και δεν μπορεί να συνυπολογίζεται στο σύνολο της περιουσίας. Διότι, αν υπάρχουν εισοδήματα, υπόκεινται ούτως ή άλλως σε προοδευτική φορολόγηση. Δεν μπορεί να υποστεί ο πολίτης αυτός και μία δεύτερη προοδευτική φορολόγηση και πάνω στην περιουσία του, δηλαδή το κράτος να του τα πάρει όλα. Και σε καμία περίπτωση όλα αυτά δεν είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα, το οποίο μιλάει για αναλογική φορολόγηση. Η προοδευτικότητα είναι μία εφεύρεση της προοδευτικής – υποτίθεται - διανόησης, και εγώ δεν μπορώ να δεχθώ ότι μπορεί να συνιστά ή να ονομάζεται πρόοδος η πρόταση που οδηγεί στην καταλήστευση των φορολογουμένων.

Όπως είχε διαπιστωθεί επί Στουρνάρα, δεν μπορούν να υπάρχουν στα ακίνητα δύο φόροι κάθε χρόνο. Ένας να έρχεται μέσα στη ΔΕΗ, το γνωστό χαράτσι που έμπαινε στα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα και ένας να είναι ο φόρος ακίνητης περιουσίας. Δημιουργούσε ένα αλαλούμ το οποίο απέκλειε κάθε επένδυση στο ακίνητο, αποθάρρυνε τους πάντες, έπρεπε το πρόβλημα να εξομαλυνθεί και να υπάρχει ένας φόρος. Ο φόρος αυτός είχε ονομαστεί ΕΝ.Φ.Α., Ενιαίος Φόρος Ακινήτων και θα ήταν ένας φόρος ανά ακίνητο κατ’ έτος.

Το ποσό το οποίο είχε προγραμματισθεί να συγκεντρωθεί ήταν πάρα πολύ φιλόδοξο, στα 3,2 δις, στο οποίο βέβαια υπολογίζοντας μια απώλεια του 20%, θα φθάναμε στα 2,65 δις ευρώ.

Η ύπαρξη ενός και μόνο φόρου στα ακίνητα θα απελευθερώσει τον οικονομικά ενεργό, να σηκωθεί από τον καναπέ του και να σταματήσει να είναι πωλητής μόνο ακινήτων, αλλά να γίνει και πάλι πολίτης, δηλαδή να γίνει ένας ελεύθερος άνθρωπος, ο οποίος αν θέλει να αυξήσει την περιουσία του θα μπορεί να το κάνει χωρίς να φοβάται και να τρέμει ότι θα καταστραφεί και αυτός και τα παιδιά του.

Σήμερα  στην πραγματικότητα κανείς δεν μπορεί να αξιοποιήσει τα ακίνητα που έχει στην κατοχή του. Αγοραστές δεν βρίσκονται γιατί ακριβώς υπάρχει αυτό το φορολογικό πλέγμα. Γιατί κάποιος να βάλει στο δικό του λαιμό τη θηλιά που εσύ και εγώ προσπαθούμε να βγάλουμε από το δικό μας; Αυτό έχει ως συνέπεια να υπάρχουν άνθρωποι, που έχουν πολλαπλά περιουσιακά στοιχεία - άλλοι τα έχουν σε τράπεζες - αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάνει όμως αυτή την επιλογή, που είναι και η κυρίαρχη επιλογή σε όλο τον ευρωπαϊκό νότο. Αυτό όμως δεν είναι και λόγος να εξανδραποδιστείς… δηλαδή να χρωστάς δεκάδες χιλιάδες, να μπαίνεις από ρύθμιση σε ρύθμιση και κανείς να μη σε λυπάται, κανείς να μη σε λαμβάνει υπόψη, να λογίζεσαι ως πλούσιος και να πρέπει να τιμωρηθείς, να πληρώσεις…

 

E7 | Γι’ αυτό αποκαλείτε τον συμπληρωματικό φόρο “καταστροφέα” της οικοδομής και της ακίνητης περιουσίας;

Μα είναι. Ο συμπληρωματικός φόρος είναι ένα “καπέλο” που μπαίνει από πάνω, το οποίο απειλεί τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό και τον εξαναγκάζει σε ένα οικονομικό παροπλισμό. Και εξηγούμαι: Κάποιος ο οποίος υπόκειται σε συμπληρωματικό φόρο γνωρίζει πως αν έχει, για παράδειγμα 350 χιλιάδες ευρώ, ένα διαμέρισμα και ένα κατάστημα δικό του, εφόσον θελήσει να αγοράσει ένα εξοχικό απειλείται να επαυξηθεί η φορολογική του υποχρέωση όχι μόνο ως προς αυτό που σκοπεύει να αγοράσει ή να χτίσει, αλλά και στο συμπληρωματικό φόρο που θα έρθει δεύτερο “καπέλο” από πάνω. Μάλιστα ο συμπληρωματικός φόρος δεν έχει κάποιο όριο προς τα πάνω, “τρελαίνεται”. Δεν υπάρχει ασφαλιστική δικλείδα που να λέει πως δεν μπορεί να υπερβαίνει τον κύριο φόρο ή να είναι πάνω από το διπλά­σιο του. Δεν έχει κανένα όριο, καμία λογική και καμία ηθική.

 

E7 | Γιατί δεν εφαρμόσθηκε τότε ο Ενιαίος Φόρος;

Την τελευταία στιγμή, λίγο πριν τη νομοθέτηση αυτού του νόμου, μεσολάβησε η “επανάσταση” των αγροτικών βουλευτών, η οποία βασισμένη πάνω στην ιδιαίτερη δύναμη της αγροτικής ψήφου, αξίωσε τον ουσιαστικό εκμηδενισμό της φορολογικής επιβάρυνσης των εκτός σχεδίου ακινήτων και το φόρτωμα όλου του φορολογικού βάρους πάνω στην αστική ακίνητη περιουσία με τη διαιώνιση του Φ.Α.Π., ο οποίος επιβάλλεται μόνο πάνω στα αστικά ακίνητα, μεταβαπτισμένου σε συμπληρωματικός φόρος, με αφορολόγητο 300 χιλιάδων ευρώ, όσο ήταν ακριβώς και ο Φ.Α.Π..

Έτσι λοιπόν όλο το βάρος το φορολογικό το φορτώθηκαν οι ιδιοκτήτες καταστημάτων, γραφείων, κατοικιών και κυρίως οικοπέδων, τα οποία οικόπεδα είναι “τελειωμένα” για όλο το ορατό μέλλον της ζωής μας. Με αποτέλεσμα η φορολογία στα εκτός σχεδίου οικόπεδα να είναι καθαρά προσχηματική, στο γελοίο επίπεδο του ενός ευρώ ανά στρέμμα το χρόνο. Εμείς λοιπόν με τα αστικά ακίνητα στην ουσία έχουμε μεταβληθεί σε “δουλο­πάροικους” της περιουσίας μας. Δηλαδή κανείς δεν μας ρωτά αν έχουμε να πληρώσουμε και αυτό δεν συναρτάται με αυτό που λέει το Σύνταγμα, δηλαδή την φοροδοτική ικανότητα του καθενός, να πληρώνει σύμφωνα με τα εισοδήματά του.

Αυτό δεν μπορεί να μείνει έτσι. Εμείς προτείνουμε το εξής. Ότι ανήκει σε αγρότη κατ’ επάγγελμα, ο οποίος το χρησιμοποιεί για την αγροτική του δραστηριότητα, μπορεί να παραμείνει σε αυτή τη ρύθμιση. Αυτό είναι ένα μικρό ποσοστό από την εκτός σχεδίου περιουσία. Εμείς δεν ζητάμε, για παράδειγμα από ένα κτηνοτρόφο να πληρώσει λεφτά που ενδεχομένως δεν έχει. Δεν μπορεί όμως όλη η υπόλοιπη εκτός σχεδίου περιουσία η οποία έχει τεράστια αξία, τουριστική, οικοπεδική, όπως στα νησιά και σε παραλίες, να μείνει ως έχει. Αν έχει κάποιος μια έκταση σε ιδιωτικό νησί 150 στρέμματα, θα πληρώσει 150 ευρώ ή 75 ευρώ αν είναι εν μέρει δασικό… Εμείς δε λέμε να τον καταστρέψουμε, αλλά δεν μπορεί να μη σηκώνει ένα μέρος από το βάρος. Θα πρέπει να βρεθεί μια λύση, όχι για να επαυξηθούν τα φορολογικά έσοδα του κράτους αλλά για να μειωθούν τα απαράδεκτα βάρη που έχει επωμισθεί το αστικό ακίνητο.

 

E7 | Να δούμε λίγο τις αντικειμενικές αξίες. Εκτιμάται ότι η εξίσωση με τις εμπορικές αξίες μπορεί να γίνει το 2016. Θεωρείτε ότι υπάρχει μία βάση δεδομένων από συναλλαγές που θα μπορούσε να καταστήσει αξιόπιστη αυτή την αλλαγή;

Πραγματικές συναλλαγές με αξίες που να τις διαβάζουμε στο συμβόλαιο και να είναι κοντά στις πραγματικές υπάρχουν μόνο από το Νοέμβριο του 2014 και μετά. Για διάφορους λόγους που έχουν σχέση με το πώς υπολογίζεται το πόθεν έσχες, οι υπεραξίες και λοιπά. Τα συγκρι­τικά στοιχεία, δηλαδή οι δικαιοπραξίες που έχουν γίνει από τότε μέχρι τώρα, είναι ελάχιστες.

 

E7 | Και πως θα λειτουργήσει ο υπολογισμός του φόρου με τις νέες αντικειμενικές;

Δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει. Η προσέγγιση, αν θα γίνει στην αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών, θα είναι συνολική, ομαδική και προσχηματική. Θα φθάσουμε σε σημείο να έχουμε πολύ μικρές επαυξήσεις των χαμηλών περιοχών, αυτών που είναι στα 500 – 600 ευρώ και θα έχουμε οριακές, καθαρά προσχηματικές μειώσεις στα πανάκριβα κλιμάκια, στα οποία θα έπρεπε οι μειώσεις κανονικά να φθάσουν και το 50 τοις εκατό. Δηλαδή, το κάτω άκρο που θα έπρεπε να το αυξήσουμε σε ποσοστό 50 τοις εκατό, δεν θα το αυξήσουμε, και εκεί που θα έπρεπε να το μειώσουμε κατά το ίδιο ποσοστό δεν θα το κάνουμε. Οι αυξομειώσεις θα γίνουν μόνο για το γράμμα του νόμου, που λέει ότι θα πρέπει ανά διετία να αναπροσαρμόζονται, εκτός και αν η πολιτική ηγεσία δεν έχει στο μεσοδιάστημα καταργήσει την εν λόγω διάταξη. Το θέμα είναι ότι οι αντικειμενικές αξίες, οι τιμές ζώνης για να κυριολεκτούμε, δεν υπήρξαν ποτέ μέγεθος οικονομικό. Ήταν πάντοτε μέγεθος διοικητικό, πολιτικό για να ακριβολογούμε, δηλαδή η πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης καθόριζε τις τιμές αυτές, με δικές της σταθμίσεις και κριτήρια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα περιοχές φθηνές να είναι ακόμα πιο φθηνές από το πραγματικό τους κόστος και περιοχές ακριβές να είναι πολύ πιο ακριβές από τις πραγματικές τιμές πώλησης.

 

E7 | Τα έσοδα από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α., ή  από τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων κατά τη δική σας πρόταση, θα μπορούσαν να εκχωρηθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ανήκει ο φόρος αυτός σε πάρα πολλές χώρες. Εμείς δεν θα διαφωνούσαμε, εάν το κράτος, με τις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις περιφρουρήσει τα συμφέροντα των πολιτών από τις ακραίες συμπεριφορές κάποιων δημοτικών αρχών. Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να δώσει μια σχετική ευχέρεια σε κάθε δήμο να καθορίζει μέσα σε κάποιο πλαίσιο την φορολογική επιβάρυνση, όχι όμως να το αφήσει απολύτως “ανοιχτό”, ώστε κάποιες δημοτικές αρχές να έχουν την απόλυτη ευχέρεια να συντρίψουν κυριολεκτικά ορισμένες, συγκεκριμένες περιοχές, πρόσωπα και περιουσίες. Εάν αυτό γίνει δεν έχουμε καμία αντίρρηση, όμως σε αυτή την περίπτωση δεν θα πρέπει η Τοπική Αυτοδιοίκηση να διατηρήσει και όλες τις άλλες επιβαρύνσεις που υπάρχουν ως τώρα.

 

E7 | Το Υπουργείο Οικονομικών δεσμεύτηκε στην Π.ΟΜ.ΙΔ.Α. ότι δεν θα φορολογηθούν τα ανείσπρακτα ενοίκια παρά την κατάργηση της δυνατότητας εκχώρησής τους στο Δημόσιο. Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η οριστική λύση που πρέπει να δοθεί στο πρόβλημα αυτό;

Ζητήσαμε άμεσα να νομοθετηθεί η πρέπουσα ρύθμιση, κατόπιν αυτής της δεσμεύσεως. Δηλαδή να υπάρξει ρητή πρόβλεψη που να λέει πως τα ανείσπρακτα μισθώματα θα φορολογηθούν κατά το χρόνο είσπραξής τους, δηλαδή αν δεν εισπραχθούν, δεν θα φορολογηθούν. Η απάντηση που πήραμε, είναι ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να φέρει τη ρύθμιση αυτή προς ψήφιση, αλλά δεν εξαρτάται μόνο από αυτή. Εμείς προειδοποιήσαμε πως αν δεν δοθεί άμεσα η λύση, θα ανησυχήσει ο κάθε ιδιοκτήτης που έχει “μαυρίσει το μάτι του”, να δει χρήματα από τον ενοικιαστή του αλλά δεν τον πειράζει γιατί πιστεύει πως κάποια στιγμή θα τα πάρει τα χρήματα αυτά και θα σηκωθεί να πάει στα δικαστήρια και να ξεκινήσει βιομηχανία των εξώσεων για να μην υποστεί τις κυρώσεις αυτής της νομοθετικής ρύθμισης. Μην ξεχνάτε ότι αυτές οι ρυθμίσεις έχουν αναδρομική ισχύ από τον Ιανουάριο. Φανταστείτε να φθάσουμε στο Δεκέμβριο και να μην έχει δοθεί οριστική λύση…

 

Δείτε το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του κ.Παραδιά στο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού Epsilon7 



comments powered by Disqus
* Παρακαλούμε τα σχόλια να μην είναι σε greeklish. Σχόλια με υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Σχετικά tags

Εκχώρηση μισθωμάτων, ΠΟΜΙΔΑ, ΕΝΦΙΑ, Αντικειμενική Αξία