| ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 1989 | | ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ | Αρ.Πρωτ. Ε.15039/71 π.ε. | | ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ | ΠΟΛ. 1019 | | ΤΜΗΜΑ Β΄ | | ΘΕΜΑ: Διακίνηση εγγράφων και αγαθών από εταιρείες ταχυμεταφορών. Κύριοι, Απαντώντας στο από 22-11-1988 έγγραφό σας, από το οποίο προκύπτει ότι οι δραστηριότητες των εταιρειών - μελών της Ένωσης σας συνίστανται στην παροχή υπηρεσιών ταχυμεταφοράς επιχειρηματικών εγγράφων κατά κύριο λόγο (95%) και μικροδεμάτων, με περιεχόμενο έγγραφα ή εμπορεύματα (κυρίως δείγματα) σε περιορισμένη κλίμακα (5%): α) από την Ελλάδα προς το εξωτερικό, β) εντός της χώρας (από πόλη σε πόλη) και γ) εντός της χώρας των προερχόμενων από το εξωτερικό, με τη χρησιμοποίηση και Ι.Χ. φορτηγών αυτοκινήτων, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα, σχετικώς με τα φορολογικά στοιχεία διακίνησης των μεταφερόμενων αντικειμένων: 1. Από τις διατάξεις του άρθρου 23 του ΚΦΣ ορίζεται ότι επί αποστολής αγαθών από επιτηδευματία ή πρόσωπο της παρ. 4 του άρθρου 1, σε ορισμένες δε περιπτώσεις και από τα πρόσωπα της παρ. 5 του ίδιου άρθρου, εκδίδεται θεωρημένο δελτίο αποστολής από τον αποστολέα επιτηδευματία ή τα πρόσωπα αυτά. Για τη διακίνηση αλληλογραφίας και γενικά εγγράφων, από τα πιο πάνω πρόσωπα και με οποιοδήποτε μέσο, δεν προβλέπεται από τις διατάξεις του ΚΦΣ, η έκδοση συνοδευτικού φορολογικού στοιχείου. 2. Με βάση τα παραπάνω και τα διαλαμβανόμενα στο σχετικό έγγραφό σας, για τις ταχυμεταφορές που διενεργούνται από τα μέλη σας, ισχύουν κατά περίπτωση τα εξής: α. Παραλαβή από τους πελάτες αντικειμένων (επιχειρηματικών έργων, εγγράφων - μικροδεμάτων - εμπορευμάτων) για να προωθηθούν σε παραλήπτες του εξωτερικού: Για τα διάφορα έγγραφα και για κάθε αντικείμενο που δεν έχει καμιά εμπορευματική αξία δεν απαιτείται η έκδοση φορολογικού στοιχείου (ούτε από τον αποστολέα ούτε από την εταιρεία που κάνει τη μεταφορά) για τη διακίνησή τους από το κατάστημα του αποστολέα μέχρι την έδρα ή το υποκατάστημα ή το πρακτορείο ή το περιφερειακό γραφείο της εταιρείας που αναλαμβάνει την (ταχυ)μεταφορά, ενώ για τα μικροδέματα που περιέχουν εμπορεύματα (έστω και δείγματα εμπορευμάτων) συνοδευτικό φορολογικό στοιχείο είναι το πρώτο αντίτυπο του θεωρημένου δελτίου αποστολής, που υποχρεούται να εκδώσει ο αποστολέας ως συνοδευτικό των αγαθών μέχρι τον παραλήπτη τους, στον οποίο και παραδίδεται. Για την προώθηση στην έδρα της εταιρείας των αντικειμένων που συγκεντρώνονται από τα κατά τόπους υποκαταστήματα, πρακτορεία ή γραφεία εκδίδεται θεωρημένο δελτίο αποστολής, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 7 του άρθρου 23 του ΚΦΣ, μόνο για τα αντικείμενα που έχουν εμπορευματική αξία (δέματα εμπορ/των κλπ), ενώ για τα λοιπά αντικείμενα (έγγραφα, μικροδέματα, χωρίς εμπορ/κή αξία) δεν απαιτείται η έκδοση φορολογικού στοιχείου, όπως πιο πάνω. Σημειώνεται ότι από τις διατάξεις του ΚΦΣ δεν αποκλείεται η έκδοση θεωρημένου δελτίου αποστολής, από τις εταιρίες ταχυμεταφορών, και για τη διακίνηση των αντικειμένων που δεν έχουν καμία εμπορευματική αξία, με δυνατότητα, στην περίπτωση αυτή, αναγραφής στα δελτία αποστολής του αριθμού των σάκκων που μεταφέρονται και του αριθμού των περιεχομένων σ΄ αυτούς μικροδεμάτων ή πακέτων (π.χ. 10 σάκκοι με 130 μικροδέματα ή πακέτα εγγράφων χωρίς εμπορευματική αξία). Για την παραπέρα διακίνηση από την έδρα της εταιρείας προς το αεροδρόμιο, μετά την τελική ταξινόμηση από την έδρα της εταιρείας προς το αεροδρόμιο, μετά την τελική ταξινόμηση των προς μεταφορά αντικειμένων σε σάκκους κατά χώρα προορισμού, ακολουθείται η ίδια διαδικασία της προηγούμενης περίπτωσης. β. Διακίνηση αντικειμένων από πόλη σε πόλη, εντός της χώρας: ισχύουν κατ΄ αναλογία τα προαναφερθέντα. γ. Διακίνηση εντός της χώρας αντικειμένων που έρχονται από το εξωτερικό με προορισμό συγκεκριμένους έλληνες παραλήπτες, σε εκπλήρωση συμβατικών υποχρεώσεων των εταιρειών - μελών σας προς αλλοδαπές εταιρείες ταχυμεταφορών με τις οποίες συνεργάζονται: Για τη μεταφορά των σάκκων από το αεροδρόμιο στην έδρα της εταιρείας καθώς και για τυχόν παραπέρα προώθηση τους σε κατά τόπους υποκαταστήματα, πρακτορεία ή γραφεία, πρέπει να ακολουθείται από κάθε εταιρεία ή διαδικασία που αναφέρεται πιο πάνω στην (περίπτ. α). Για τη διαμονή (τελική διακίνηση) στους έλληνες παραλήπτες των διαφόρων αντικειμένων δεν απαιτείται η έκδοση συνοδευτικού φορολογικού στοιχείου, αλλά η διακίνηση αυτή μπορεί να γίνεται με την αεροφορτωτική, που έχει εκδοθεί από την αλλοδαπή εταιρεία για κάθε φάκελλο ή δέμα και συνοδεύει αυτόν μέχρι τον τελικό του προορισμό (τον παραλήπτη του). 3. Σημειώνεται ότι το ειδικό έντυπο (δηλωτικό εναέριας μεταφοράς ή αεροφορτωτική), όπως έχει σχεδιαστεί και εκδίδεται από τις εταιρείες - μέλη σας για οργανωτικούς και λειτουργικούς λόγους (αποτελεί και τη σύμβαση της ταχυμεταφοράς που καταρτίζεται μεταξύ της εταιρείας και του αποστολέα των εγγράφων ή μικροδεμάτων), μπορεί να εξακολουθήσει να χρησιμοποιείται, όπως μέχρι σήμερα, δηλαδή να εκδίδεται σε κάθε περίπτωση παραλαβής αντικειμένων από τον αποστολέα τους, σε πέντε (5) αντίτυπα με συγκεκριμένο τον προορισμό του καθενός από αυτά (πελάτης- αποστολέας, γραφείο παραλαβής, λογιστήριο, γραφείο προορισμού, παραλήπτης) και να αναγράφονται σ΄ αυτά τα στοιχεία του αποστολέα και παραλήπτη η περιγραφή του περιεχομένου των δεμάτων, το βάρος σε κιλά, η ημερομηνία και η ώρα παραλαβής τους. 4. Τέλος, για τις αμοιβές που εισπράττουν οι εταιρείες ταχυμεταφορών, ενόψει και της φύσεως των υπηρεσιών που παρέχονται απ΄ αυτές στους πελάτες τους, πρέπει να εκδίδουν τιμολόγια παροχής υπηρεσιών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 21 του ΚΦΣ, στις περιπτώσεις που οι υπηρεσίες τους παρέχονται σε επιτηδευματίες για επαγγελματική τους εξυπηρέτηση και σε πρόσωπα των παραγράφων 4 και 5 του άρθρου 1 του ΚΦΣ, ή θεωρημένες αποδείξεις παροχής υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 18 του ΚΦΣ, και της απόφασης του Υπουργού Οικονομικών Σ. 1911/165 ΠΟΛ. 184/1987, στις περιπτώσεις που οι υπηρεσίες τους παρέχονται σε ιδιώτες. Στα τιμολόγια και στις αποδείξεις παροχής υπηρεσιών, εκτός της αναγραφής των στοιχείων που ορίζονται από τον ΚΦΣ, είναι σκόπιμο να αναγράφεται και ο αριθμός του δηλωτικού εναέριας μεταφοράς (αεροφορτωτικής), όπως γίνεται μέχρι σήμερα, ώστε με τον τρόπο αυτό και οι οργανωτικές ανάγκες των εταιρειών να καλύπτονται, αλλά και ο φορολογικός έλεγχος να διευκολύνεται. | |