Εισαγωγή
Με το Ν.3816/2010 ορίζονται, μεταξύ άλλων, οι διαδικασίες για την ρύθμιση των επιχειρηματικών και επαγγελματικών οφειλών προς τα πιστωτικά ιδρύματα. Ο νομοθέτης, στο πλαίσιο άσκησης του κοινωνικού ρόλου του κράτους σκοπεύει στη στήριξη των επιχειρήσεων, επαγγελματιών και αγροτών, στη διατήρηση της πιστοληπτικής τους ικανότητας και στην ενίσχυση της ενεργής συμμετοχής τους στην οικονομική ζωή. Οι διατάξεις του εν λόγω νόμου δίνουν τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις, επαγγελματίες και αγρότες που έχουν περιέλθει σε δυσμενή οικονομική θέση, να πάρουν μία βραχυπρόθεσμη χρηματοοικονομική "ανάσα", μέσα από τη διαδικασία ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους προς τα πιστωτικά ιδρύματα και την αναστολή ή μετάθεση της εκπλήρωσης των δανειακών τους υποχρεώσεων.
Στο επίκεντρο των διατάξεων είναι οι μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς οι αγρότες από την μία πλευρά δυσκολεύονται στην ομαλή αποπληρωμή των υποχρεώσεών τους, ενώ από την άλλη στερούνται διαπραγματευτικής δυνατότητας απέναντι στα πιστωτικά ιδρύματα. Επιπλέον, η σωστή και ορθολογική χρησιμοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχει ο Ν.3816/2010 επιτρέπει στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να παρατείνουν τη βιωσιμότητά τους, διατηρώντας, μέσα στις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, την επιχειρηματική τους δραστηριότητα.
Το σχέδιο νόμου, μεταξύ άλλων, ρυθμίζει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές επιχειρήσεων, επαγγελματιών και αγροτών που προκλήθηκαν μετά την 30/6/2007 (Άρθρο 1). Η εξυπηρέτηση των ρυθμιζόμενων οφειλών γίνεται με το συμβατικό επιτόκιο ενήμερης οφειλής, ενώ διαγράφονται οι τόκοι υπερημερίας και ανατοκισμού που σωρεύτηκαν κατά την προηγούμενη περίοδο. Ουσιαστική για την ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων είναι η ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που αφορούν κεφάλαια κίνησης, οι οποίες μετατρέπονται σε ένα τοκοχρεολυτικό δάνειο και ταυτόχρονα εισάγεται περίοδος χάριτος ως προς την αποπληρωμή του κεφαλαίου. Επιχειρήσεις, επαγγελματίες και αγρότες μπορούν πλέον να ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με τα πιστωτικά ιδρύματα, να αποφύγουν τις διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης που εκκρεμούν σε βάρος τους και να οργανώσουν σε νέα βάση την εξυπηρέτηση των οφειλών τους, απαλλασσόμενοι, κάτω από προϋποθέσεις, από τους συσσωρευμένους τόκους υπερημερίας και ανατοκισμού.
Ο εν λόγω νόμος επεκτείνει τις παραπάνω δυνατότητες ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών ακόμη και σε οφειλές από δάνεια και πιστώσεις, που κατέστησαν ληξιπρόθεσμα και μετά την 1/1/2005 (Άρθρο 1, παρ. 4).
Η ρευστότητα των επιχειρήσεων και των αγροτών ενισχύεται, εξάλλου, και μέσα από τη δυνατότητα ρύθμισης ακόμη και των ενήμερων οφειλών (Άρθρο 2). Υπογραμμίζεται ότι η ρύθμιση των ενήμερων οφειλών αφορά μόνο δάνεια επιχειρηματικά και αγροτικά, ενώ υπό προϋποθέσεις αφορά και κεφάλαια κίνησης.
Με συγκεκριμένες προβλέψεις, το σχέδιο νόμου λαμβάνει μέριμνα και για την προστασία εκείνων που ενδέχεται να εκτεθούν σε αδικαιολόγητες πιέσεις το προσεχές διάστημα από το κλείσιμο ή τη συρρίκνωση των πιστωτικών τους ορίων.
Τονίζουμε το γεγονός ότι η αξιοποίηση των ρυθμίσεων είτε αφορά ληξιπρόθεσμες είτε ενήμερες οφειλές προϋποθέτει ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ MS.C, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΛΟΓΙΣΤΗ - ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΟΥ Α' ΤΑΞΕΩΣ, Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΕΓΡΕΔΑΚΗ ΣΤΟ E-MAGAZINE ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
12/2/2010