Ακόμη και τα κινεζικά εμπορικά καταστήματα, με τις ιδιαίτερα χαμηλές τιμές τους, φαίνεται πως υφίστανται τις συνέπειες της κρίσης.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών του κλάδου, σήμερα λειτουργούν στην Αθήνα 200 με 300 κινέζικα καταστήματα όταν πέρυσι ήταν περίπου 15% περισσότερα. H κρίση, πέρα από το ότι οδήγησε περίπου 150 εμπορικές επιχειρήσεις στο οριστικό κλείσιμο, έχει προβληματίσει τους Κινέζους υπηκόους που εξακολουθούν να ασχολούνται με το λιανικό εμπόριο, δεδομένου ότι, το σύνολο σχεδόν των καταστημάτων έχει υποστεί από τις αρχές του χρόνου σημαντική πτώση του τζίρου που εκτιμάται ότι, κυμαίνεται μεταξύ 30% και 50%.
Εγγραφές
Σύμφωνα με στοιχεία του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθήνας, οι Κινέζοι υπήκοοι που είναι μέλη επιχειρήσεων εγγεγραμμένων στο ΕΒΕΑ και έχουν κάνει εγγραφή μέσα στο 2010 -με στοιχεία που φτάνουν μέχρι και την 1η Μαρτίου 2011- ήταν 376, ενώ το 2009 (με εγγραφή μέχρι την 1η μέρα Μαρτίου 2010) οι Κινέζοι υπήκοοι ήταν 369 και ένα χρόνο πιο πίσω, με εγγραφή επίσης μέχρι την 1η Μαρτίου 2009 οι Κινέζοι υπήκοοι που μετέχουν σε επιχειρήσεις με Ελληνες συνεταίρους ήταν 330.
Ο εμπορικός κόσμος υποστηρίζει πάντως ότι, οι Κινέζοι επιχειρηματίες έχουν καταφέρει να ελέγχουν σε κάποιες περιοχές (κυρίως της επαρχίας) τουλάχιστον το 25% του τζίρου της αγοράς, που αφορά στην ένδυση και στην υπόδηση. Τα δύο προηγούμενα χρόνια άνοιξαν αχανή καταστήματα (πάνω από 500 τ.μ.) κυρίως στην ελληνική περιφέρεια, ενώ ορισμένοι κατάφεραν να λειτουργούν ακόμα και αλυσίδες με τρία και τέσσερα μαγαζιά της ιδιοκτησία τους. Το φαινόμενο παρουσίαζε έξαρση σε ολόκληρη τη χώρα, αλλά ειδικότερα σε Θεσσαλία, Βόρεια Ελλάδα και Κρήτη.
Ενδιαφέερον τρόπος
Ο τρόπος που «στήνονταν» και αναπτύσσονταν τα κινέζικα καταστήματα, παρουσιάζει ενδιαφέρον. Οπως χαρακτηριστικά λέγεται στη πιάτσα των εμπόρων: «Οπου ανοίγει ένα κινέζικο κατάστημα, σύντομα θα εμφανιστούν και άλλα, καθώς αυτός είναι ο συνηθισμένος τρόπος της κινέζικης επιχειρηματικής επέλασης». Εξωτερικά, στη μορφή των καταστημάτων, δεν χρησιμοποιούνται στοιχεία που να κεντρίζουν τη ματιά του καταναλωτή ή να ευνοούν τη διάθεση για επίσκεψη. Συνήθως, υπάρχει μια πινακίδα με κινέζικα ιδεογράμματα, προφανώς πληροφοριακή σχετικά με το είδος του καταστήματος, και κάποια επιπρόσθετα στοιχεία του κινέζικου πολιτισμού.
Η γκάμα των προϊόντων; Ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά, αρώματα, αθλητικά είδη, παιχνίδια, είδη δώρων και σπιτιού, είδη ταξιδιού, αξεσουάρ κινητών και υπολογιστών. Η τιμολόγηση των προϊόντων αυτών βασίζεται στην πολύ απλή αντίληψη της κινέζικης επιχειρηματικότητας: «Εκείνο που μετράει είναι η τιμή». Ετσι, τα προϊόντα εμφανίζονται στα ράφια με τιμές όσο πιο χαμηλές γίνεται σε σχέση με τις αντίστοιχες προτάσεις διαφορετικής προέλευσης.
Στα καταστήματα αυτά πιστωτικές πολιτικές δεν έχουν θέση, ο πελάτης πληρώνει σε πραγματικό χρόνο τη στιγμή της αγοράς. Αλλωστε, με τα επίπεδα τιμών που επικρατούν, δεν υπάρχει λόγος εισαγωγής εναλλακτικών επιλογών πληρωμής.
8/07/2011
Πηγή:www.imerisia.gr